Son zamanlarda varoluşsal sancıları olanlara tavsiye etmeyeceğim bir roman.
Çünkü okurken ve özellikle bitirdikten sonra insanın içindeki umutsuzluğu körüklüyor. Belki bazılarında bir isyan ateşi de yakabilir ama ben gerçekten yazarın betimlediği acıyı içimde hissettim.
Kitapta 1929 yılında başlayan ve dünyanın en büyük ekonomik krizi olan Büyük Buhran dönemini Oklahoma'lı bir aile perspektifinden görüyoruz. Göç etmek zorunda bırakılmış binlerce, yüz binlerce insan ve umutla çıktıkları yolda yaşadıkları inanılmaz etkileyici betimlemelerle anlatılmış. Özellikle son sahne gözümde bir tablo gibi canlandı, sanki rönesans döneminde ünlü bir ressam tarafından yapılmış bir tablo gibi. Sanki bu sahneyi daha önce görmüşüm gibi.
Kitapta Joad ailesinin yaşadıkları öyle etkileyici şekilde betimlenmiş ki bitirince ilk işim Büyük Buhran hakkında araştırma yapmak oldu. Dönemin koşullarını öğrendikçe yazarın bize bir aile dramı değil kapitalist sistemin yıkıcı etkisini sunmak istediğini düşündüm.
Kesinlikle düşünce dünyamda uzunca zaman yer tutacak bir roman olarak kalacak, hatta belki daha sonra tekrar okurum.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.