Jessica sevdiğim ve başarılı işlendiğini düşündüğüm bir karakter oldu. Yaşananlardan sonra verdiği tepkiler, ruh hali, isyanı, üzüntüsü, vazgeçmişliği; daha sonra yavaş yavaş kendini toparlaması, yeniden çabalamaya başlaması ve Rosa ile tanışıp yeni bakış açıları kazanması başarılı bir şekilde anlatılmıştı. Ayrıca fiziksel durumuna alışma süreci de gerçekçi bir şekilde yazılmıştı. Özellikle merdivenlerden çıktığı sahne çok etkileyiciydi. Kendisi için çok önemli olan protez konusunun detaylıcı anlatması da hoşuma gitti.
Jessica'nın koşma sevgisinin bu kadar içten olması da hoşuma giden şeylerden bir diğeriydi. Bugüne kadar bu spora hiç ilgimi duymamıştım ama Jessica o kadar güzel anlatıyordu ki sevgisini, benim bile içime işledi.
Ayrıca söylemeden edemeyeceğim, kitap inanılmaz akıcıydı. Mecbur olup bırakmak zorunda kalmasam muhtemelen bir oturuşta bitirirdim.
Fakat ne yazık ki kitapta hoşuma gitmeyen bazı detaylar da vardı. Mesela Jessica'nın, koşunun ne kadar zor bir spor olduğunu anlatmak için voleybol ve basketbol oynayan kişileri küçümsemesi hiç hoşuma gitmedi. Keza yine Jessica'nın, kendi lisesine ait koşu takımını övmek için rakipleri olan zengin lise takımı hakkında “bizim onlar kadar iyi bir sahamız yok ama ruhumuz var, onlarda olmayan bir ruh” gibi bir söylemde bulunduğu sahne de bana çok anlamsız geldi. Jessica, o takımın ruhu olmadığını nereden bilebilir? Zengin bir okulda okuyor olmaları o insanların bir şeylere Jessica'nın takımı kadar değer vermeyeceği anlamına gelmez ki. Ruhsuz oldukları anlamına hiç gelmez.
Jessica hariç kitaptaki diğer karakterlerin de çok yüzeysel işlendiğini düşündüm. Halbuki Jessica'nın yaşadıklarından sonra ailesinin ve arkadaşlarının neler hissettiğini biraz daha detaylı öğrenebilmek ve Rosa'yı daha yakından tanımak isterdim.
SPOILER uyarısı vererek bir yeri daha eleştireceğim: Gavin'in, acıdığım için Merryl ile çıktım dediği kısımda çok kızdım. Jessica'ya, Gavin seninle acıdığı için çıkıyor denildiğinde Jessica çok üzülüyor ve acınma hissinin ne kadar yaralayıcı bir duygu olduğunu görüyordu. Böyle bir sahnenin üstüne aynı kötü hissin bir başkasına yaşatılması kitabın verdiği mesajla ters düşmüş olmadı mı? Bence oldu.
Toparlamam gerekirse Jessica ile Rosa'yı ve verdikleri bazı mesajları çok sevdim ve sırf bu yüzden bile bu kitabı okuduğuma mutlu oldum. Gelgelelim bu kadar önemli mesajlar veren ve ciddi anlamda potansiyeli olan bu kitabın bazı konularda bu kadar sığ kalmasından ve kendi kendini aşağı çekmesinden de üzüntü duydum.
·
288 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gavin yeterince üzerinde durulmamış bir karakter. Sanırım ona ilişkin boşlukları birbirimizden farklı biçimlerde doldurmuşuz. Muhtemelen Lucy öldükten sonra Merryl şiddetli bir biçimde acı çekiyordu ve bir sığınağa ihtiyacı vardı. Önceleri şefkatle başlayan bu bağ sonra Gavin'in kontrolünden çıktı.
Jessica'ya sevgisini göstermesinin tek yolu elbette bu değildi ancak Merryl'nin Jesicca'ya söylediklerinden sonra -ifade edilmesi yanlış bile olsa- en ikna edici söz buydu.
İnsanlar böyle davranabiliyorlar. İnsanların davranış skalasında yer alan böylesi bir eylemin bir kitaba yansımış olması da çok anormal gelmedi bana.
Burada Merryl'nin katı bir biçimde "kötü" olması konusunda haklısınız. Önemli bir karakter bu denli düz olmamalı.
Son olarak Gavin'in davranışı hakkındaki düşüncelerimizin farklılaşması belki okur olarak cinsiyetlerimizin farklı oluşundan da kaynaklanıyor olabilir.
İncelemeniz için teşekkürler. Oldukça yerinde tespitleriniz var.
Gavin'le ilgili eleştirine dair bir şey söylemek isterim. Kitabın başından sonuna kadar anladığımız kadarıyla Gavin çok merhametli bir genç. Haksız olmakla birlikte büyük olasılıkla Merryl'nin acısını dindirmek için uzun süre yanında oldu ve sonra geri adım atamadı. Beri yandan "sana acıdığım için seninle çıktım" demedi. Bunu ona bildirmedi ya da hissettirmedi ancak bunu Jessica'ya söyledi. O kızın Jessica'yı inciten sözlerinin ardından bir parça öfkelenmiş olmalı. Fakat öncelikle Jessica'yı gerçekten sevdiğine ikna edebilmek için söylüyor.
Belki Jessica'nın ona bir parça tepki vermesini bekleyebilirdiniz ancak Merryl'nin yaptıklarından sonra... Bunlar genç insanlar...
Neyse :) Kitap sohbeti güzel şey.
Emekleriniz için teşekkürler...
Baştankara
Gönderi Sahibi
Yorumunuz için teşekkür ediyorum. Gavin hakkında benim düşüncelerim şu şekilde: Acıdığı için değil, Merryl'i beğendiği için kızla çıktı. Zaman içinde kızın davranışlarından hoşlanmayınca da ayrıldı. Hadi diyelim acıdığı için çıktı, bunun merhametli olmakla ne ilgisi var? Gavin kim ki insanlara acıyor da onları kendisi ile çıkmakla ödüllendiriyor? Ayrıca Jessica'ya olan sevgisini, eski kız arkadaşı hakkında bu tarz bir söylemde bulunmadan gösteremiyor mu? Açıkçası Gavin, sevmediğim ve samimi bulmadığım bir karakter oldu. Ama en büyük sıkıntı bu acınma mevzusunun kitabın verdiği mesajla ters düşmesiydi. Kitabın temelinde acınma duygusunun ne kadar yaralayıcı olduğundan bahsedilirken, Merryl gibi kötü ve sığ gösterilmeye çalışılan başka bir karaktere acındırılması hoşuma gitmedi. Yazarın, siyah ve beyaz kadar net bir ayrımla karakterlerini iyi ve kötü diye sınıflandırması da bana yanlış geldi.