Öncelikle bu Sabahattin Ali'nin okuduğum 2.kitabı.İlk olarak Kürk Mantolu Madonna'yı okumuş ve beklediğimden fazlasını bulmuştum.Bu kitapta da tam tersi fazla beklentiyle okumaya başladığımı fark ettim ve biraz hayal kırıklığına uğradım galiba.İlk başlarda baya hızlıydı roman kendine çekiyordu.Okudukça elinizden bırakmak istemiyordunuz fakat artık bir yerden sonra özellikle olayın tam çözüleceği yani kitabın çözüm kısmına doğru biraz ara vermek istedim.Bazı yerleri okurken nedendir bilinmez rahatsızlık duydum bilhassa baş karakter Ömer'e ve arkadaşlarına karşı.Eminim okuyanlar anlayacaktır.Bu benimle de ilgili olabilir,bilemiyorum.Bu yüzden sonlara yakın bir es verdim.Sonra devam ettim ve kitabın bağlandığı kısmı beğendim.Evet biraz kitaptan uzaklaşmıştım ama hemen tekrardan gözden geçirerek devam ettim.Ama her şey bir yana bu kitabın da bana öğrettikleri bazı güzel dersler oldu.Bunları tam açıklayamayacağım çünkü spoiler olur biraz ama şunu söyleyebilirim ki iki insanın ayrılırken bile kendinden önce sevdiğini düşünmesi çok ince çok güzel bir davranış.Keşke herkes böyle davranabilse...Bilmiyorum tam olarak nasıl bir inceleme oldu ama umarım çok saçmalamamışımdır.Kitap bende hem olumlu hemde farklı,değişik bir etki bıraktı biraz daha düşünmem lazım galiba.Kitabı tabi ki herkese tavsiye ediyorum her yaştan her kesime.Bakalım siz nasıl bir değerlendirmede bulunacaksınız?Şimdiden keyifli okumalar.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.