Eser Werther'in dostu Wilhelm'e yazdığı mektuplardan oluşuyor. Kısa kısa bölümler halinde tuhaf bir kitap bazen çok hızlı gidiyor, bazen yavaş. Genel olarak kitap hakkında yorum yapmak doğru olmaz ama Werther'in düşünceleri, çıkarsamaları muazzamdı. İnsanlığı yönetme gücüne sahip olma imkanı varken terk ederek avare, biçare halde aciz bir ölüş/gidiş/bitiş. Sonu içimi hiç açmadı ne olursa olsun ben yaşamdan yanayım. Sonunda ne olacağını bile bile olmayacak bir yükü omuzlanan Werther, sonunda o yükün altında kendisi canını verdi ( can verdi değil çünkü intihar etti bu yüzden canlı çiçek hak etmediği için kitabının başına kuru çiçek koydum./ Nihayetinde her intihar tanrıya isyandır).
Werther'in, Lotte'ye olan aşkını ve nasıl acı çektiğini anlatıyor kitabın en muazzam yanı mitoloji ve kutsal kitaplar hakkında da bilgi vermesi ( İncil). Hep birilerini mutlu etme peşinde koşan,yardımsever, iyiliksever Werther'in cenazesinde kimseler yoktu gece vakti sessizce gömülmüştu ve başında hiç papa yoktu nihayetinde tanrıya isyan etmişti günahkar olmuştu Werther, neyse ölünün arkasından çok konuşmayalım.
Lakin insanı hayretten hayrete düşüren açıklamaları muazzamdı.
Son olarak sana bir şey söylemek istiyorum Werther, evet yaşamak istemediğin için intihar ettin şu belirli vakte katlanma cesaretini gösteremedin oysa gittiğin yerde sonsuz bir yaşam var bil istedim.
Dönemin kültür ve geleneğine deginilmiş, hiyerarşi/soyluluk/ sınıf farkı tüm klasiklerde olduğu gibi bunda da baş göstermiş. Lotte ise hep bastırılmış bir tip ne kendinden haberi var ne hissinden ne de yaşamından. Emanet bir kız. Hoşça kal Werther.