Böcek gibi hisseder ya insan özgürlüğünü unutunca. Hapiste olman gerekmez eğer dünya en başından sana adil davranmamışsa hani doğduğun ev kaderindir ya işte orda kader alt etmişse böcek gibi hissedersin. İnsan olmak için savaşlar veririz önce aile içinde sonra dışarda ama önce kendi içimizde benliğimizde. Gregor Samsa nedenini bilmediğimiz kendi gerçekliğiyle bir sabah böceğe dönüşüyor. Ama ruhsal olarak çözümlemeleri okuyucuya bırakmış. Ailesinin oğullarının böcek olmasıyla başlayan süreçte geçirdiği dönüşüm ve bu durumdan kurtulmak istemeleri Gregorun da sonunu getiriyor. Sembollerle ayrıntılarla dolu bir anlatım. Toplumun ve insanların düzen için hep beklentileri ve insanların o düzene uymaları aslında düzen dediğimiz insani duygularımızı köreltiyor. Bizi böcekleştiriyor. Franz kafka gerçekten bunları sorgulamamız için güzel bir benzetme yapmış. Böcek olarak dünyaya gelmekten daha kötü bir şey varsa o da toplumun insani olmayan beklentilerine kendini adamak olurdu.