Gecenin bu vaktinde hem Ahmed Arif'in şiirlerini dinleyip hem de incelememi yazmak istiyorum. Ama öyle hızlı hızlı değil yavaş yavaş... Hatta mumum olsaydı mum yakardım bu gece. Ne çok dinledim şiirlerini mum ışığında. Aslında bu inceleme değil kendim, dostlarım ve seninle ilgili anlatmak istediklerim. Burda hatıra kalsın. Sen Ahmed Arif kendi deyişinle yürek işçisi. Seni henüz yabancısı olduğum bir şehirde keşfetmiştim. Ve içimde beni o şehire sürükleyen korkum, yalnızlığım seninle dindi. Sen hayatıma yeni pencereler açtın. Önünde mor petunyalar ve sarmaşık olan bir pencere. Duvarlarında küçük kağıtlara yazılmış rengarenk notlar. Boydan boya bir kitaplık içi kitap dolu. Üstte boş şişeler çalıştıkları yerlerden çaldıkları;) Senin kitabını ilk kez mavimsi bir koltukta görmüştüm. İçinde ayraç niyetine kurumuş bir çiçek. O zamandan beri ben de hep çiçek koyarım. Hemen ötede bir avuç değerli insan. Hayalleri, umutları olan. İnsanlığa faydalı olmak, onların hayatına dokunmak için çıldırasıya mücadele eden, istek duyan gençler. Ve benim dostlarım. Eminim ki tanık olsaydın o zamanlara hepsiyle gurur duyardın... Belki burda bu yazdıklarıma denk gelirsiniz;) Ah Ahmed Arif dönüm noktam. Senin uğruna ne işler yaptırırlardı bana. Ödül olarak senin şiirlerini okurlardı. Özellikle de ay karanlık şiirini o vakitler ne kadar şanslı olduğumu düşünürdüm. Bir şiirinde demiştin ya bir bilsen beni nasıl severlerdi işte onlar öyle severlerdi. Ben de kolay kadındım bir şiire kanardım;) Seni sevdirmeye yemin etmişlerdi. Ben de kaçak çay demlerdim. Sabahlara kadar süren muhabbetlerimiz olurdu. Bayram sabahını anımsadım şimdi. Hayatımın en güzel bayram sabahıydı. Hava güneşli bisiklet sürmeyi yeni öğrenmiştim. Muhtemelen hiç unutamayacam o günü. Sen vardın ve biz vardık. Ve ben düşünüyorum da bir gece bir sokaktan geçsem ve bir yabancı görsem elinde de senin kitabın olsa güvenirim, korkmam. Senin seven bir insanın kötü olacağına inanmam. Seni ince ruhlu adamlar anlar. Ve biz kadınlar öyle adamları severiz. Nazım Hikmet'i de severim. Sen de onu seversin bilirim. Hatta bir defasında bazı adamlar" Son elli yılın en iyi kitabını ben yazdım," diyorlar. Nazım Hikmet'in memleketinde böyle laflar edilir mi hiç diyorsun. Benim söyleyeceklerim bunlar. Zaten ne desem eksik kalacak.
Gözlerinden gözlerinden öperim. Bir umudum sen de anlıyor musun?
Özgürlüğe teslimiyetle kalanlara selam olsun
·
100 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İncelemeden çok bir iç dökmesine benzettim. 🙂👌🏻Ellerinize ve ağzınıza sağlık. Yazara olan sevginizi çok güzel dile getirmişsiniz. Fakat kitabın içeriği hakkında da okumak isterdim.🙂🦋İyi geceler.💜
Düşünceleriniz çok naif ve içliydi. Galiba yazardan birkaç parıltı düşmüş kaleminize. Zaten öyle değil midir zaman geçtikçe yazan ellerin ruhuyla yaşıyoruz dünyayı.