Hayal kırıklığı...
Sıkı bir Zweig okuru olarak üzülerek söylüyorum ki benim için bir hayal kırıklığıydı. Zweig, psikolojik tahlil , insan zaafları, tutkuları, takıntıları, çaresizlikleri ve çöküşleri üzerine birçok kitap kaleme almıştır. Bugüne kadar hangilerini okudun derseniz: Satranç, Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat, Olağanüstü Bir Gece, Rahel Tanrıyla Hesaplaşıyor gibi kitaplarını okudum. Ve her okuduğum kitapta bir kat daha hayranlığım arttı. Çünkü Zweig insanların tutkularını, arzularını, takıntılarını, bağımlılık ve zaaflarını o kadar sürükleyici, merak uyandırıcı ve ayrıntılı bir şekilde anlatıyor ki hayran olmamak elde değil.
Ay ışığı Sokağı kitabında bize anlatacak bir şeyin yok mu derseniz eğer: Kitap Ay Işığı Sokağı, Leporella, Nişan, Leman Gölü Kıyısında Olay ve Avare olmak üzere beş kısa öyküden oluşuyor. Bu öykülerde ne buldun derseniz ne derim bilmem ama ne bulmadın derseniz daha önce okuduğum kitaplarda bulduklarımı-az önce yukarda dile getirdiklerimi-bulamadım diyebilirim.
Tutkulu bir Zweig okuru olarak bunları söyleyeceğimi hiç düşünmezdim. Hali hazırda elimin altında okumam gereken daha çok Zweig kitabı var ama umarım onlar da beni bu kitap gibi hayal kırıklığına uğratmazlar.
Keyifli okumalar:)
·
32 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Merhabalar, kitap hakkındaki değerlendirmenize, ilgili kitabın, yazarın diğer eserlerinden bir seviye daha aşağıda olduğu noktasında katılmakla birlikte, sizden ayrıldığım nokta ise beş ayrı öyküde de, sizin de değerlendirmede belirttiğıniz ve yazarın kullanmayı çok sevdiği tutku, zaaf ve takıntı temalarının okura açıkça aktarıldığı fikrindeyim. Kitabın, onu diğer Zweig eserlerinden ayıran zayıf yanının ise öykülerin çok kısa olması ve okurun henüz daha öyküye tam manası ile dahil olamadan, öykülerin sonuçlanması olduğunu düşünüyorum. Leporella öyküsünün de öne çıkması, bence diğer öykülerden biraz daha uzun olup, Crescenz kızımızı daha fazla tanıma şansı vermesi. Naçizane görüşümü sizinle paylaştım, umarım rahatsızlık vermemişimdir. Kaleminize sağlık
Berfinn
Gönderi Sahibi
Mehabalar, öncelikle yorumunuz için teşekkür ederim. Zweig kitapları genel olarak fazla uzun olmamasına rağmen 300 sayfalık bi kitaptan daha sürükleyici ve etkileyici olabiliyor. Bi noktada ben de size katılıyorum öyküler fazlasıyla kısa ve olaylar derinleşmeden Zweig sanki sıkılıp öyküyü hüsranla sonlandırmış gibi. Öyküler biraz daha uzun olsaydı eminim onlar da daha güzel olurdu. Lakin bu haldeyken dediğim gibi pek sarmadı beni:))
