Bu örnekteki gibi aklını göremiyorsan, aklın yoktur gibi bir varsayıma saçma dedim. Yoksa akıl ile düşünerek Yüce Allah'ın varlığını görebilirsin.
Kolyemi ararken, bir başkası bana da engel olabilir veya aramaya harcayacağım süre artabilir. Ben onu nasıl arayacağımı bilmedikten sonra bir başkası nasıl bulabilir?
Kolyeyi kaybederken en son neredeydim, kolyemi hatırladığım kadarıyla en son nereye koydum, kolyemi ben genellikle nerelere koyarım? Eğer ararken bu sorulara cevap vermeden ararsam ne olabilir? Belki 1 saatte bulacağım kolyeyi, 12 saatte bulacağım.
Yaratıcıyı ararken de kişinin nasıl aradığı önemli, eğer onu arıyorsanız Kur'an'ı Kerim'e mi bakarsınız yoksa bir başkasının dediğine bakarak mı ararsınız? Bahsettiğim şey buydu.
Genellikle Allah(c.c.)'ı inkar edenlerin başvurduğu yolları düşünürseniz, neden böyle yazdığımı anlayabilirsiniz.
Din hakkında herkesin fikri var ama bu fikirler ne kadar gerçek? Bu fikirleri akıl süzgecinden geçirmeden, kabul ederseniz bu doğru olur mu? Günümüzde insanların en çok yaptığı da bu.
Kur'an'ı Kerim'i okumaz. Okursa, anlamaz. Anlarsa, düşünmez. Kendisine âlim diyenlerin peşine takılır... Yazacak çok şey var ama konumuz bu değil.
Nitekim yaratıcının varlığı için dine bakmak gerekiyor. Hiç olmadığını zanneden biri de dine bakınca göremiyor. Alttaki yorumlara bakabilirsiniz. :)