Canım Zeze'm.Bir gün önce hikayene şahit olmaya başladım ve bugün göz yaşlarıyla son sayfayi kapattim.
Zeze çok kivrak bir akla ve hassas bir kalbe sahip bir çocuktur ayni zamanda da hasaradir.Ailesinden siddet görür.Ayaklari ciplak okula gider.Bir de cok sevdigi kardesi vardir,ona cok guzel sahip cikar.Konusmak icin de bir portakal fidaniyla arkadas olur.Cunku yalnizdir onu kimse anlamaz.Nasil anlasin hem zaten.O cevresindeki herkesten olgun dusuncelere,duygulara sahiptir.Ailesi oldukca yolsuldur.Aslinda bu yüzden belki de hic cocuk olamamistir.Sonrasinda kalbinde bir yabanciya yer acar.Cok bağlanır ona.Yakin dostunu kaybettiğinde de yataklara düşer acisindan.Yetmiyor gibi cektigi acilar.Zeze kirk sekiz yasina da gelse kalbinde oldurememis Portigo'yu.Cocuklugunun en gitmek istedigi tarafi da herhalde onun yanidir.Simdi o da bir avuc bilye ve artistlerle cocuklari mutlu eder.
Bir cocuk hem neden mutlu olmasin ki..Bir avuc seker,biraz bilye,cokca sevgi ve anlayisla..
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.