"Ben miydim konuşan? Ben aynı zamanda dinleyen değil miydim?"Edebiyat
Halil Cibran'ın Ermiş'ini ilk gördüğümde, kişisel gelişim-felsefe tarzında bir kitap olabileceğini hiç tahmin etmemiştim. Çünkü çok okunuyordu, çevremde gördüğüm insanların takdirini kazanmıştı ve ben de kitabın kısa, içten, samimi bir öyküden oluştuğunu sanıyordum. Ben kişisel gelişim sınırları içine giren kitaplara her zaman biraz önyargılı olmuşumdur. Bundandır sebep, bu kadar beğeninin neden olduğu kitabın bir kişisel gelişim-felsefe kitabı olduğunu hiç düşünmemiştim, araştırmamıştım da. Kitabı aldığım kitapçı, yazarı sorduğumda "Kişisel gelişim bölümünde bulabilirsiniz." dediğinde ufak bir sürpriz yaşadığımı itiraf etmeliyim.
Kitabın kapağını açtığımda içindekiler kısmındaki "aşka dair, özgürlüğe dair, suç ve cezaya dair, iyi ve kötüye dair..." gibi birçok başlık, bana sadece yaklaşık elli sayfa ile hayatın birçok penceresine ilişkin yeni düşünceler öğreneceğimi gösterdi. Kabaca yorumlamaya geçmeden önce şunu da söylemeden geçmek istemiyorum ki, normalde okuduğu kitaplarda beğendiği kısımlara yapışkan kağıtlar yapıştıran biri olarak, bu kitapta aynı şeyi yaparsam yapışkan kağıtlarımın biteceğini anlayıp bu uygulamayı yapmaktan vazgeçtim. Beğendiğiniz alıntıları bir deftere geçirmek isteseniz mesela, çok büyük ihtimalle defteriniz kitabın çok benzer bir kopyası olacaktır çünkü kitaptaki hiçbir cümle kesinlikle boş değil.
Gerçekten de Halil Cibran; aşk, acı, akıl, zaman, sevinç, keder gibi yaşama dair birçok konuyu sadece birkaç paragraf ile tarifsiz güzel özetlemiş. Benzetmeler ve örnekler kesinlikle harika, okuduğunuz bir cümleyi anlamadığınız için değil de çok beğendiğiniz ve o cümlede kendinizde bir şeyler bulduğunuz için tekrar tekrar okuyabilirsiniz. Her ne kadar benim aldığım kitapçıda bu kitap kişisel gelişim kategorisinde olsa da ben bu kitabı daha çok bir deneme olarak gördüm. Halil Cibran, hayattan edindiği duygu, düşünce ve tecrübeleri şahane betimlemelerle, yine hayattan duygu, düşünce ve tecrübe edinmeye çalışan bizlere bir fragman izletirmişçesine aktarıyor. Okudukça yazarın kendisini daha çok tanımak ve onunla oturup bir bardak çay içerek hayat hakkında uzun bir sohbete dalmak istiyorsunuz. Kitabı okuyanların kitabı ne kadar beğenecekleri hakkında peşin bir şey söyleyemem fakat en azından bir cümlesinde kendinizden bir şey bulacağınıza ve belki de hayatınıza ayrı bir bakış açısı katacağınıza eminim.
Ermiş, hayata dair bir başucu kitabı. Bu Halil Cibran'ın okuduğum ilk kitabıydı fakat son kitabı olmayacağını çok rahatlıkla söyleyebilirim.
·
733 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
