1 Yorum
✏️Yazar olmak, biraz da kelimelerle dans etmekse..Herkesin, her şeyi mutlu olma aracı olarak gördüğü, ama çoğu zaman ne istediğini bilmediğinden, mutlu olmayı da beceremediği bir dünyanın yolcularıyken biz.. Çağa uymak için eğilip bükülürken çoğumuz, zorlu bir koşuda nefes nefese kalmışken, kimi pahalı bir evin tapusunu, kimi son model arabasının anahtarını, dahası maddesel olan ne varsa işte onu bırakırken, o meşhur masaya, yürek niyetine “kalemini” koyan insanlar da var.. Duymalı bunu dünya. Herkes bir değil.
✏️Yazar Derya Cesur’un “Kar Kavalı” kitabını elime aldığımda, tanışmamış olsak da biz; insan sancılarımızın buluştuğu bir dostla, sohbet edeceğimi hissetmiştim. Öyle de oldu! Kelimelerle dans etmek demiştim. Yazarımız diyor ki;
“Yazdım.
Bildiğim için değil. Güzellik olsun diye değil.
Yarına kalsın diye değil.
Yalnızca bir sıcak hava balonu gibi, ağırlıklarımdan kurtularak irtifa kazanabileceğimi sezdiğimden...
Koşarken nefes almayı unuttuğumuz için ansızın yere yığıldığımız bu gestapo ruhlu zamanın içinde kaçıp sığınabileceğim bir saklı bahçeydi yazı...”
✏️Edebi bir özenle, şiir gibi yazılmış cümlelerin ardına dikkatle bakınca, hem kendini, hem de içinde kıvrandığımız toplumsal meseleleri ayan beyan görebiliyor insan. Yazarın dediği gibi: “Biz nereye sahi? Nereye böyle kabus hapı içmiş gibi?”...İnsan sancılarımızın buluştuğu bir dost demiştim, bu öylesine değil. Yazarımız; ‘Oradakine’ başlıklı yazısında; “Kulaklarım, midemi bulandırıyor biliyor musun?
Senin duyduklarınla, öbürünün duyup umursamadıklarıyla...” Demiş. Nasıl da iyi ifade ediyor, içimizdeki kusma isteğini.
✏️Geçmiş olana hayıflanma işine hiç girmeyelim,(zaman hepimizi eskitirken) lakin orası, içinden çıkılır gibi değil.. Bu arada, içinizdeki tüm kadınlara selam olsun. İçtenlikle yazılmış kitabınızı okumak güzeldi. Kurtlu sancılarınız hiç bitmesin. Kaleminiz hep cebinizde, serüveniniz daim olsun. Sayın, Derya Cesur
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.