Merhaba,
Kitabı geçen sene okumaya çalışıp yarıda bırakmıştım. Yarıda bırakmamın sebebi kitapla alakalı değildi, henüz bu kitaba hazır olmadığımı düşünmemdi.
Şimdi bakacak olursak kitabı yaklaşık 20-25 günde bitirmişim. Her gün okuma şansım olsaydı 1 haftadan bile kısa sürede bitecek bir kitaptı, şansa virüs kapınca o karantina psikolojisinde kitap okumaya hazır değilmişim demek ki.
Kitabın konusu, karakterleri oldukça ilgi çekici. Kitap genel olarak kurgusuyla kendini çekiyor zaten. Yazar kurguyla baş edebilmiş ve güzel de ilerletmiş. Kitabın kendisiyle pek sıkıntım yok ama onun dışında kitabın abartıldığını düşünüyorum.
İçlerine distopya evrenini dahil eden kitapların oldukça büyük yükler altına girdiğini düşünüyorum. Bir şeyleri tahmin etmek -ya da kurmak, her ne denirse-, tahmin ettikleri şeylerin birçok örneğini oluşturup onları aynı yola sokmak ve bunun başarılı bir şekilde devam etmesi bence oldukça zor bir iş. Çünkü işi sadece bir şeyi başardığınız zaman ilerletme gücüne sahip olmuyorsunuz, en ufak bir hata bile düzenin bozulması için yeterli güce sahip olabiliyor. Kitap güzel kurgulanmış, güzel ilerletilmiş ama oldukça aceleyle bitirilmiş gibiydi. Kitabın başında hissettiğim o güzel atmosferi kitap ilerledikçe kaybettim.
Okurken hissettiğim duyguların başında olan, korkuydu. Kitabın içinde olan şeylerin tıpa tıp aynısını şu anki yaşantımızda olmasa da biraz düşününce aynısına sahip olmaya gerek kalmadığını, zaten benzerleriyle günlük yaşantımızda sürekli karşılaşıp kullandığımızı gördüm. Hatta o kadar alıştığımız, hayatımızda olan şeyler ki bize bunları garip gelmiyor. Ama kitapta benzerlerini görüp farklı isimlerle onları tanıdığımız zaman sadece korkuyoruz. Gözümüzü açsak bile onlardan kurtulamayacağımız bir haldeyiz, artık onlar bizim yaşantımızın bir parçası. Kitabın öğrettiği, bize göstermeye çalıştığı şeyler oldukça fazla. Kim okursa okusun bir şey kapacaktır, kitap bu konuda oldukça başarılı. Sadece çok büyük bir beklentiyle başlamayın yeter bence.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.