Bir insanı affetmeye nereden başlayabiliriz? Bize yakın acıları mi daha çabuk yargılıyoruz yoksa uzak kalanları mi? Bilmiyorum. Belki bu hikayeden sonra öğrenmem gerekirdi ama yine bilmiyorum.
Çok uzun yıllardır aklımda olan bu kitabı bir günde okudum. Öyle güzeldi ki. İlk yarısında hikaye nereye gidecek tahmin edemiyorsunuz, tempo normal, çıkarımlar güzel, dil şahane. Ama diğer yarısı ve özellikle son bölümü dil şöleni, şahane bir üslup. Coşkun, kırgın ve çocuksu.
Hikayeyi de çok çok sevdim. Ama eminim bu okuduklarimizi herkes ayrı ayrı yaşasak, herkes başka.bir şeyi tercih ederdi. Öyle bir şey işte hayat. Siz Michael ya da Hannah olsanız? Eminim çok yerde farklı davranırdınız..
Bu yüzden sarıldım bu hikayeye.
Ve yeniden inandım: dünyada sevgiden daha değerli bir merhem yok.