(Kitabı Ocak ayında okumuştum.)
Konusu:
Nazlı İngiliz Dili ve Edebiyatı okuyan, kendi içinde savaşları olan, insanlardan uzak kalmayı tercih eden bir kız. Bir gün ortak bir ödev hazırlamak için Ezel'le yolları kesişiyor ve bu ödev Nazlı'nın geçmişe ördüğü duvarlarını yıkmasına yol açıyor.
Yorumum:
Nazlı hakkında uzun uzun konuşabileceğim, beni deli eden bir karakter. İnsanlara duvarlar ören, bir taşın bile yerinden oynamasına asla izin vermeyen, tüm ipleri elinde tutup, mükemmel olmaya çalışan ama aynı zamanda çokta tutarsız bir karakter. Nazlı'nın karakteri, insanlara olan davranışları beni çok sinirlendirdi, bazı yerlerde onun düşündüklerinin aslında çok doğru şeyler olduğunu düşündüm ama ona zarar bile vermeyen insanlara karşı tutumu beni sinirlendirdi. Ezel'e karşı dengesiz hareketleri, tutarsız oluşu, ona asla net olmamasının Ezel'e haksızlık olduğunu düşünüyorum. Çoğunluğun aksine aslında Ecem benim en üzüldüğüm karakterlerden biri, yaşadıklarını sadece onun biliyor olması ve böyle büyük bir yükü yıllarca onun sırtlanması bence onun ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Nazlı'nın çoğu yerde Ezel'e haksızlık ettiğini düşünüyorum ve benim en sevdiğim karakterlerden biri Ezel. Diğer karakterlere karşı bir şey diyemiyorum, ama bazıların davranışları ve bazı olaylar çok havada kaldı gibi geldi.
.
İlk 250 sayfa gerçekten kitap sürekli tekrar ediyormuş gibi geldi, o kadar sıkıldım ki, kitapta hiçbir şey olmuyordu ve sürekli Nazlı'nın tutarsız davranışlarını, düşüncelerini okumak beni çok sıktı. Bir hareket beklemiştim ama çok büyük bölümü durgun ilerledi. Kitabın son bölümlerine kadar sıkılsam da aslında okuyarak kafamda bir son oluşturmuştum, okuduklarımı birleştirdiğimde sonu bence tahmin edilebilir bitti. Ama yine de okuyarak kafamda birleştirdiğim şeyleri Nazlı'nın ağzından okumak ve yazarın bunu işleyişi beni tatmin etti. Özellikle sonlarda bir bölüm beni çok ağlattı..
.
Genel olarak sona kadar beni biraz sıkan, okumaya elimin gitmediği ama sonuyla biraz tatmin olduğum bir kitap oldu. Nazlı'nın "ben böyleyim, değişmem, normal değilim, benim yüzümden oldu" tavırlarına tahammül etmek zordu. En başından beri işleri aslında onun zora soktuğunu, çabalaması gerektiğini, çok karamsar olduğunu ve bazı şeylere çok farklı açılardan bakması gerektiğini savundum ama kitap bittikten sonra sanırım artık yaşadıklarını onun ağzından duymamın etkisiyle kendimi çok daha kolay onun yerine koyabildim ve onu anlayabildim. Yazarın bence güçlü bir kalemi var, kurgu da güzeldi ama kitap kendini biraz tekrar ettiği için tahmin edilebilirdi bence.
.
Her şeye rağmen Nazlı'yı ve Buseyi tanımak, farklı bir karakterin gözünden dünyaya bakabilmek için okunmalı. Yazarın kalemiyle bu kitapla ilk defa tanışıyorum ama diğer kitaplarını da okuyacağım.