Oblomov ve Oblomovluk…
Hayatıma eklenmiş olan yeni iki kavram. Yazacaklarım kendime notlar olduğu için eser miktarda spoiler bulunabilir. Spoiler yerine uygun Türkçe kavram bulamadım. Ona göre.
Ben bu Oblomov beyi gerçekten çok sevdim. Çoğu insan onu üşengeçliği sebebiyle yargılar ancak ben onun üşengeçliğini bilinçli bir hareketsizlik olarak görüyorum. Ne diye yaşar ki insan sorusunun fıtratı gereği verdiği tepkimesi üşengeçlik. Oblomov annesi ve dadılar tarafından el bebek gül bebek büyümüş okulunu okumuş ekonomi ve yüksek matematik eğitimi görmüş ve 30 yaşına geldiğinde hala uşağı zahar sayesinde çoraplarını giren bir bey olmuş. Emrinde 300 köylü var ancak ne yaptıklarından haberi dahi yok. Kitap 620 sayfa ve neredeyse 250 sayfasında sadece yataktaydı. Eve sürekli gelen giden oluyor ama o sadece dışarısının soğuğunu getirmelerini dert ediyordu. Yatmak…..
Boş durmak mı dersiniz haşa! Düşünüyor kafasında bir sürü planlar yapıyor ama icraate gelemiyordu.
Burada en çok hoşuma giden detay o hırkasıydı. Daima üzerinde olan hırkası…
Leyla ile Mecnun sever olarak Mecnunun depresyon hırkasına ne kadar çok benzediğini farkettim. Ben de kendimi Oblomov yerine Mecnunu hayal ederken buldum zaman zaman.
Pekii Oblomov leylasını buldu mu ? Bence buldu ama kaybetti. Kitabın sonunda gördüm ki alıştığı rahatlıkla mutluluğu arasında ters bir orantı vardı. Mutluluğu arttıkça rahatı bozuluyordu ve bu böyle devam etmedi. Zira sonunda annesi gibi biriyle yaşayarak öldü. Oysa ne güzeldi Olga ile olan duyguları. Olga da eksik kaldı o da. Of hüzünlendim yine.
Bu arada Ştolts ve Olga ilişkisi bana biraz mantık evliliği geldi. Olga her yere gidebileceği, gezip, görüp okuyabileceği birisini seçti. Ştolts ise bunu bir yarış gibi görerek mutluluk için çabaladı. Mutlu oldular ama her şey tamam değildi sanki. Ben Olga ve Oblomov’u şipledim üzgünüm.
Ştolts da Olga da Oblomov’u kendi istedikleri kalıba sokmak için çok uğraştılar. Hatta Olga’nın aşkı onu ne kadar düzeltebileceğiyle alakalıydı. Ştolts yarı alman ve tam bir iş bitirici olarak Oblomov’u düzeltmek istiyordu. Karakter olarak kendimi çoğunlukla Ştoltsa benzettim. Ştolts gibi hemen şuancı birisi olarak yavaşlığa/ertelemeye ve uyuşukluğa gelemem ama birisi Ştoltslara söylemeli. Oblomov’u ve Oblomovları değiştiremezsiniz.
Çünkü o öyledir. Oblomov Oblomovdur. Tarzı budur. Ne kadar uğraşsak da bazı şeyleri değiştiremeyiz. Oblomovu iyileştiren tek güç aşktı. O da olmadı. Üzgünüm ya yine. Klasik ruslar işte. Love you bebisler
bu kitabı yine okurum 2 yıla not kendimine
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.