Ah Seranad..
Durup düşündükçe gözlerim doluyor.. Okurken neredeyse hiç durmadı göz yaşlarım, sayfalar birbirini takip ettikçe hissettiğim acı, hüzün duygusu arttı.. İnsan olmaktan yine, yeniden nefret ettim.. Yaşadığımız ülkede ne çok acılar yaşanmış ne çok göz yaşları dökülmüş ve biz farkında bile olmadan yaşayıp gitmişiz. Üzülüyorum insanların öylece öldürüldüğü acı çektiği bu düzende farkında olmadan yaşayıp gittiğime üzülüyorum. Anlatımının samimiyeti mi yoksa Max'ın hikayesi mi beni bu kitaba bağladı emin değilim ama bir yanım bir an önce herşeyi öğrenmek isterken diğer yanım bitirmek istemediği için ikileme düştüm.. Mutlaka okumalısınız. Sevgiyle, hüzünle tavsiyemdir..
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.