Tek Bir Açmaz Var;Edebiyat
Kesinlikle muhteşem ötesi bir savaş karşıtı kitap. Savaşın ne kadar acımasız, çıkar işi ve içi doldurulmuş bir yalan olduğunu çok etkileyici bir şekilde anlatıyor. Hem oldukça etkileyici hem de bir o kadar garip bir kitap. Karakterleri garip, yaşanılan olaylar garip, anlatış biçimi garip. Tamamıyla bir gariplikler kitabı. Aslında garip diyip duruyorum ama bir o kadar da bizden bir kitap. Karakterler her ne kadar derin olsa da belirli özellikleriyle öne çıkartılmışlar ve bu özellikler günlük yaşantımızda dahi karşımıza çıkacak tiplerden.
En başta da söylediğim gibi, kitap savaş karşıtı. Ve kesinlikle amacına ulaşmış. Kara mizah ve ironiler yoluyla savaşın insanları ne hâle soktuklarını okuyoruz. Aslında hep, savaş en çok masum insanları etkiler diye bir yargım vardı. Ama bu kitapla bu düşüncem çokça değişti. Masum insanlar evet tabii ki çok kötü şekilde etkileniyorlar fakat savaşan insanların nasıl hisler içerisinde olduğunu bu kitap sayesinde daha derin düşündüm. Savaşan insanlar diyorum, öldürüyorlar, birbirlerine pusu kuruyorlar diye canlanıyor gözümde hep. Öldürüyorlar diye kolayca söylememden anlaşılıyordur herhalde. Ben hiç savaşmadım, savaş ortamında bulunmadım. Fakat şu ana kadar izlediğim, okuduğum savaş temalarının hepsi beni şu düşünceye götürdü; savaş en etkili delirme kaynağı. Bu kitapta da savaşan ya da zorla savaşmak durumunda bırakılan insanların psikolojisi çok güzel yansıtılmış. Aslında savaşın genel tanımı şu alıntıyla çok güzel anlatılmış kitabın başında;
"Beni öldürmeye çalışıyorlar," dedi Yossarian ona, sakin sakin.
"Kimse seni öldürmeye çalışmıyor," diye haykırdı Clevinger.
"O zaman neden bana ateş ediyorlar?" diye sordu Yossarian.
"Herkese ateş ediyorlar," diye yanıt verdi Clevinger. "Herkesi öldürmeye çalışıyorlar."
"Bunun ne farkı var peki?" (sy.30)
Kitabın sonlarına doğru da ironiler ve çelişkiler o kadar artıyor ve o kadar sersemleşiyorsunuz ki bu kitabın en ideal tanımı Madde 22'de başka bir şey olamaz, diye düşündürtüyor net bir şekilde. Madde 22'ye de kısaca değinmek istiyorum. Madde 22 deyişi Heller'ın romanından sonra İngilizce'ye geçmiştir ve arzulanan sonucun imkansız olduğu çünkü mantıksız kurallar ve koşullarla sarılmış olduğu durumlar için kullanılır. Tam bir ironi tanımı yani. En güzel örnek de şu olurdu sanırım; #118756624
Kitabın yarısına geldiğimde, aslında savaşın kendisinin hatta hayatın ta kendisinin Madde 22 olduğunu kavradım. Ne yaparsanız yapın ondan kaçıp kurtulamıyorsunuz. Önünüze daima Yarbay Korn veya Albay Catchcart gibi insanlar çıkıyor, çıkacak da. Yine de denemiş olmaktan vazgeçmeyin! Keyifli okumalar.
·
414 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
ecitah
Gönderi Sahibi
Kitabın yine aynı isimli bir dizisi de varmış, en kısa zamanda onu da izleyeceğim 👀🔥