Azizi Bey Hadisesi
Okuduğum 2. Ayfer Tunç kitabıydı ve kesinlikle çok güzeldi.
Ah o Aziz Bey!
Okurken hem çok kızdım hem de kendimle özdeşleştirdim Aziz Bey’i. Kitabı bitirince dedim ki kendi kendime “ Acaba ben de Aziz Bey gibi bencil miyim? Bu bencilliğim yüzünden gözümün önündekileri göremiyor muyum? Ben de kaybedince anlar mıyım?”
Aziz Bey’in eşi kitapta beni en çok üzen karakter oldu. Bu yüzden Aziz Beye bu kadar kızdım. yanındakini görmeyişine çok kızdım daha çok sinir oldum. Yıllardır yanındaki insanı görmeyen, umursamayan hatta varlığını unutan Aziz Bey’i şöyle bir sarsıp etrafındakiler baksana diye kızmak geldi. Bu kadar kızmam haksızlık belki de hangimiz yanımıza bakıyoruz ki bakışlarımız hep uzakta aklımız hep bizim olmayanda.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.