kalbiniz empatiyle dolsun1000Kitap
Bu kitabı gerçekten herkesin okumasını isterdim , ya da bu tarz kitaplari...
Hayatımızın bir yerinde herkesin karşılaştığı ya da kendinde vuku bulduğu bi durum vardır: uzuvlarından herhangi birinin işlevini yerine getirmeme durumundan meydana gelen yetersizlikler: görme yetersizliği, bedensel yetersizlik, zihinsel yetersizlik vs... Bazılarımız doğuştan tecrübe eder, bazılarimiz da hayatın içinde bir olay cereyan ettikten sonra...
Tabiki şu cümlelerle devam etmeyeceğim: binlece şükürler olsun halimize , elimiz kolumuz tutuyor, kıymetini bilmeliyiz falan filan ... Bu cümleler belki bizim için , anlık bir avuntudur, fakat doğru bir yaklaşım değildir. Bu karşıdakine insafsız acıma duygusu, kendimizi yuceltme durumundan başka birşey değildir. Yine egomuzu tatmin ederek kenara cekilme durumudur. Ya da şu cümlelerle Kampanya yürütmeyeceğim: bu kişilerle karşılaştığımızda onlara iyi davranalım bir gün biz de bu duruma gelebiliriz. Tamamen saf- çıkarcı insan tiplemesindem başka birşey degildir,. Ne kadar da korkaklık..bugün sana yarın bana....vicdan... suçluluk...
Peki kitap bu durumu nasıl anlatiyor?
- Kitap açıkçası acıma durumundan ziyade empati duygusunu geliştirme üzerinden kaleme alınmış. [Biz insanlar merhameti acımak diye bellediğimiz ve başımıza kotu bir olay gelmedikçe bu duyguya ihtiyaç duymadığımız için..:)]
Yazarın kendi öyküsüdur. Gerçek hayattan çıkması var olan duygu durumunu tüm çıplaklığıyla yansitmaktadir.... Yalnız burda empati ile sempati karıştırıldığı için okurların ayrımına da dikkat etmesi gerektiğini düşünüyorum.
Sempati; biri üzüldüğünde üzülmek , biri güldüğünde mutlu olmaktir. Aynı duyguyu yaşamaktır... Empati ise bambaskadır. Karşıdaki kişinin yerine geçip, onun neler hissedebileceğini anlamaktır. Bacağını kaybetmis birine üzüldüğü için üzülmek sempati iken bacağı olmadığında karsilacagi engellere karşı hissedecegi acıları, her engelinde bıçak gibi saplanan öfkesini, yetersizliğini görebilmektedir empati....
'''YETERSİZLİK YASAYAN HER BİREYİN İSTEDİĞİ BUDUR : ''ANLASİLMAK'' , acı dolu gözler değil...'''
Çocukluk dönemlerinden itibaren yetişkinliğe kadar devam eden bir dönem anlatılmakta.. tam bir yaşam mucadelesi.. ailesi tarafından şanslı bir yazarmis.(manevi olarak) Aile gerçekten çok onemli, imkan sahibi olmakta tabi... en azından yaşanılan zorluğu biraz daha kolaylastiryor fakat herşeyi söküp atıyor mu derseniz, tabiki hayır... Engeller en çokta kişinin kendisini yaralar... Zorluklar bitmiyor ki... çocukluktan çıkıp diğerlerinden farkli oldugunuzu fark etmeye başladığınz da acı bir dönem size kapılarını açmış demektir. Fille karıncayı aynı maratona sok bakalım ne oluyor!... Zaman, sadece tüm gerçekliği yüzüne carpmiş yazarın...
aslında kitabı okurken fark ettiğim yazarin bu zorlukta yaratıcığını ortaya çıkarması ... Tüm zorluklara rağmen elinde ne varsa kullanıyor hatta bir şeyler üretiyor. Bu gerçekten taktire şayan, peki bu kadar kolay mı ? Bu yazılan cumleler....
Bu yaşanmış öykü de ne kadar mücadele ne kadar yaratıcılık ne kadar umut varsa bir o kadar acı, yalnızlık, öfke, isyan da görebiliyoruz.. Evet , kitap tam olarak farkındalık kitabı empati kitabi mücadele kitabi, zorluklar kitabı...okudukça adını siz koyun isterim.
...
Belki hayatta yaşanılan ya da yaşanılacak olayları değiştirme şansımız olmayabilr ama yasadiklarimızi anlatabilir ya da anlaşilabilriz. Ve böylece ruhumuza iyi gelen bizi dipten çıkaran ''yalnız olmadığımız gerçeğini '' tadabiliriz.
Bu kitap vesileyle şu koskocaman insanlığa ' küçük bir 'EMPATİ' hediye ediyorum. Kalbiniz empatiyle dolsun...
··
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.