Pembe dizi tadında bir Tolstoy klasiği.
Kitaba başlarken açıkçası bazı tereddütlerim vardı. 2 ciltlik bir kitap eğer sürükleyici değilse bitirmesi biraz sıkıcı olabilir diye düşünüyordum. Okumaya başlayınca fikrimin değiştiğini hemen anladım. Kitap başlı başına bir başyapıt. Bu zamana kadar neden okumadım diye düşündüm. Fazlasıyla akıcı devam eden kitapta tek bir ana karakter olmaması da kitabı güzel kılan diğer bir etken. Çünkü kitabı okurken her karakterin hayatını ayrıntılarıyla bahsedilmiş olması, hepsinin hikayesini önemli kılıyor ki bu da okurken sıkılmamamı sağladı.
Sadece Anna Karenina değil kitapta anlatılan her karakter tek tek çözümlenmiş ve sanki aynı masada beraber yemek yediğimiz bir tanıdığa dönüşeceklermiş gibiydi. Anna’nın ahlaki doğrular ve mutluluğu arasındaki seçimini, eşiyle ve oğlu ile olan ilişkisi; diğer tarafta da bambaşka hayatları okurken birden çok kişiyle tanışıyorsunuz. Bu kadar karakteri bir araya getirebilmek büyük bir zekayı gerektiriyor.
Bitirdikten sonra iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri oldu.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.