“Ama ben ilk büyümü aşkımdan yapmıştım”1k Okurları
Yazıma başlamadan önce Kirke için bir söz bırakmak istiyorum.
“Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar.”
Başka kitaplarda yan karakter olarak görünüp kaybolurdu bazen ve her zaman anlatılan kadardı. Ama bu defa Kirke kendi hayatını baştan sona anlatacaktı, öyle de oldu. Okeanos’un nympha kızlarından biri olan Perseus ve Güneş tanrısı Helios’un çocuklarının ilkidir. Titan soyundan gelir. Onu diğerlerinden ayıran şey sesinin insan sesine benzemesi ve gözlerinin farklı oluşuydu. Böyle olunca da Kirke hep dışlanmış ve sevilmemiştir. Kardeşleri olduktan sonra artık büsbütün gözden düşmüş ve unutulmaya yüz tutmuş hayatına böyle devam etmek zorunda kalmıştır. Tek suçu aşık olduğu bir ölümlüyü tanrılaştırmasıydı. Ömür boyu yalnız başına bir yerde kalarak cezalandırılır ve bütün olaylar Aiaie adası etrafında dönüp durur, üstelik Tanrılaştırdığı adam bile onu değil kız kardeşini seçmişti. Kirke, içinde bulunduğu durumu her şekilde göğüslemeye çalışır her düştüğünde bir el bile bulamaz. Kaderi baştan yazılıydı belki de kim bilir. Kadın olarak doğmanın bir gücünün bile olmaması kimse tarafından sevilmemenin vermiş olduğu üzüntü ve o üzüntüyü kendine bile yansıtmayan güçlü Kirke. Yaşadığı her zorlukta yanında kimseyi göremiyor oluşu dokunuyor muydu ona ? Hiç oturup gün boyunca ağlar mıydı ? İçinde bizim bile görmemizi istemediği şeyler yaşamıştı buna emindim. Onda beni çeken şeyler vardı yaşadıklarının çeyreğini bile yaşamamıştım ama hissettiği tarifsiz duyguları hissedebiliyordum. Zavallı Kirke kaderi en başından kötü giden Kirke.. Herkesin gözünde cadıydı. Ve cadılar kötü şeyler yaparlar. Hayatı boyunca sevilmemiş olmanın insana neler yaptırabileceğini tekrar görüyorsunuz bu kitapta. Kirke, büyülerini kötülük için yapmazdı fakat bunu kimse anlayamadı. O, Odsysseia’nın oğlunu dünyaya getirirken bile yalnızdı, onu büyütürken de, Athena ile savaşırken bile yalnızdı. Korkusuz Kirke’nin ailesini seçme şansı olsaydı hiç seçmemeyi tercih eder miydi Hiç doğmamış olmayı bunca acıyı bunca yorgunluğu çekmek istememeyi? (Bana göre Kirke her şeye rağmen yaşayacaklarını bilse bile yine doğmak isterdi. Bu sadece Oğlu Telegonos için olurdu.)
Sonu her ne kadar beklentimin altında kalsa bile Kirke, asla pes etmemesiyle ne olursa olsun her şeye karşı gelmeyi sonunda başarması ile hayatımın bir parçası oldu. Okunması gereken bir kitap. Herkese iyi okumalar şimdiden. BÜYÜ İLE KALIN.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.