Gök, yüzün oldu her gece
Sansınlar, gökyüzü bilmece.
Gök-sün mü
Gecelerden uzaklarında saklandığım
Yüz-sün mü
Benliğimin en derinlerinde sakladığım
Ve göz kapaklarım düştüğünde
Dönüştüğü çehrene
Gök, yüzün oldu her gece...
Gök-sün mü
Ne diyordu Cemal,
“An ki fıskiyesi zamanın.”
Yalnız bunun için sevmedim
Gerçi sen, benim kadar Cemal’i de sevmedin
Oysa nasıl büründü çehrene
Gök, yüzün oldu her gece...
Yüz-sün mü
Hayır, düşüncelerim üşüdü
Gök-yüzüne gide-gele, son gece
Göz kapaklarım düştü,
Aklımda söylediğin son hece
Gök, yüzün oldu her gece...
Gök-sün mü
Dün doktora gittim, kardiyo yapmam gerektiğini düşündü.
Bunu sadece doktor düşündü.
Benim düşüncelerim üşüdü.
Gök-yüzü-sün mü
Hayır, sahtekar. Kim?
Doktor mu, hayır doktor tamahkâr.
Kim hilekar? Kim riyakâr?
Gökyüzü sahtekar...
Gök, yüzün oldu her gece
Sansınlar, gökyüzü bilmece.
İbrahim A.
Cemal Süreya