Kitap 11 yaşında engelli bir çocuğun yaşamını anlatıyor. Çocuğun adı da Melody.
Melody yürüyemiyor konuşamıyoruz kendi başına yemek yiyemiyor hiçbir şey yapamıyor. Yapabildiğini tek şey düşünmek. Evet sağlıklı, hatta zeki olabilecek seviyede düşünüyor ama düşündüğünü ifade edemeyen bir çocuk. Kitabı okumaya başlamadan önce tüm bir yaşamı kapsadığını ve kitabın da onun hayat hikâyesi olduğunu düşünüyordum. Ama ne yazıkki orda yanılmışım. Kitap 11 yaşında kadarki süreci anlatmış. Engelli bir çocuğun toplumda nasıl karşılandığını. Nasıl en ufak bir durumda göz ardı edilebileceğine dair güzel bir hikâye. Diğerlerinden farklı ve siz onlara göre "eksik" iseniz sizlerin aslında onlar için pek de önemli olmadığınızı gösterir. Sizin için küçümseyici olmaları kaçınılmaz. Bu toplumun her kesiminde geçerli olan bir şey. Her ne kadar "Engelli" de olsalar onların da en nihayetinde düşündüklerini, konuşmak istediklerini kendilerini ifade etmek için çırpındıklarını ne yazık ki unutuyoruz. Kızın ailesi onunla sevgiyle ilgilenmekten vazgeçmeyerek en azından kendisini ifade edecek bir yol bulmayı başarılar. Küçük ve engelli bir kız çocuğunun kelimelerin gücünün senelerce içinde taşıdığını ve en nihayetinde kendisini ifade edebilmedeki mutluluk aslında her şeye değer. Konuşmanın kıymetini konuşmak için can atan ama kişisel engellerinden konuşamayan bir çocuktan dinleyelim. Kelimelerin gücüne bir de engelli bir çocuğun gözünden bakalım. Kitaptan geçen bir alıntı ile sonlandırıyorum. Hepinize keyifli okumalar...
"Herkes kendisini ifade etmek için kelimeleri kullanıyordu. Ben hariç. Ve eminim ki tüm bu insanlar kelimelerin gücünün farkında değildi. Oysa ben farkındaydım.
Düşüncelerin kelimelere ihtiyacı vardır. Kelimelerin de sese."
·
197 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.