Ben hangi "şimdiki zamandayım"
Kitabı aldım elime. Yeni bir yazarla tanışma heyecanına karışan merak ve “yeni başlangıçların o sonsuz mutluluğu işte”. Calvino’ dan bir alıntı. Gülümsüyorum... “Kitabın içindeki okur buradaki okur olduğunu iddia etmekte..” diye devam ediyor. İlk anda bir anlam veremeden çeviriyorum sayfayı.
“Eğer,bir kış sabahı…” aklıma Calvino’ nun “Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu” kitabı geliyor. Çık aklımdan. Kitaba dön..
Bir yolcu binmiş trene, karşına oturmuş ,senin kitabını çıkarmış çantasından. "Bu sahne bir başka yazar tarafından senin için yazılmıştı." Çeviriyorum sayfayı adam kararsız. Çeviriyorum hala düşünüyor, söylesem mi, söylemesem mi! Nereye varacak bu işin sonucu derken, " konuşsa ya güzel bir muhabbet çevirirlerdi," diyorum kendi kendime. Sonra bir şeyler dank ediyor kafama. O trendeki yolcu ben değil miyim ya! Baştan beri benimle konuşmuyor mu zaten! Hemen Calvino’ daki alıntıya dönüyoruz.
”Kitabın içindeki okur buradaki okur olduğunu iddia etmekte buradaki kitap kitabın içindeki kitap olmayı istemekte.”
Hemen bir es veriyoruz burada,
..
karşı duvara bakarak olayları tekrardan çeviriyoruz kafamızda ve hadi canım diyerek bu oyuna devam etmek istiyoruz...
Oyunda olduğumuzu hala anlamamış gibi yapıyorum.
Yazar , okur ilişkilerine değiniyor bu arada. İhtimallerle birlikte gözümüze okur -yazar çeşitleri çıkıyor. Ben hangisiyim acaba?
“Evet sen hala sahnenin içindesin. Yazar baştan uca şimdiki zaman kipini kullansa bile, kurmacanın tek şimdiki zamanı yazıldığı an var olur, oysa Hayat yalnızca şimdi ki zamanlardan oluşur, sen kendini bildin bileli buna inanmışsın."
Okurken kitabın şimdiki zamanında mıyım yoksa kendimin mi?
İlerliyorum hala oyun nasıl bitecek derken,
Haydaa diyorum.
Bu sefer yazar değişiyor. O trende karşıdaki boş koltukla yolculuk yaparken karaladıklarıymış ilk sayfadaki cümleler. Trenden iniyor, şimdi onu okuyoruz, bir yere oturuyor. Başlıyor yazmaya. İşte o kitap bu kitap.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.