Basit Bir Es
Enis BaturYazar:
Enis Batur
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
84
Basım Tarihi:
Ekim 2015
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınları
ISBN:
9786059799348
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Basit Bir Es* kitap yorumu1000Kitap
Herkese merhabalarr. Bugün ilginç bir kitapla geldim. @birkutukitapcom sayesinde okuduğum Harika kitaplardan biriydi , teşekkürler <3 Uzatmadan yoruma geçiyorum :)
...
Kitap birçok yönüyle oldukça farklı. Örneğin basım şekli : her sayfada bir paragraf var. Bazen bu paragraflar kısacık bazen sayfanın yarısı kadar.
Yazarın anlatımı da diğer okuduğum yazarlara göre farklıydı. Örneğin kendi fikrini belirttiğinde tam zıttını da söyleyip kendini çürütüyordu .Yaşadığı çelişki , zorluk kitabı okurken hissediliyordu.
...
Bir yazar olduğunuzu düşünün , eserleriniz farklı dillerde bile basıldı , dünyanın birçok yerinde okurunuz var. Bir gün bir tren yolculuğuna çıktığınızda karşınızda oturan kişi , yolculuk başladığında kitap okumaya başlıyor. Bir fark ediyorsunuz , sizin yazdığınız eserlerden biri ama farklı bir dilde. Sohbete başlar mıydınız , kendinizi bu kitabın yazarıyım diye tanıtır mıydınız yoksa sesinizi çıkarmayıp yolculuğun bitmesini mi beklerdiniz ?
Bu eserde yazarın yaşadığı çelişkiyi okuyor ve yaşadığı bu çelişkiye hak veriyorsunuz .Bazı insan profilleri yani insanların karakterleri hakkında fikir sahibi olmamı sağlayan bir kitap oldu. Konusunun özgünlüğü bakımından kitabı sevdim. Ancak kelime fazlalığı olduğunu düşünüyorum bir de noktalama... Birçok yerde göz tırmalayan virgüller ...
...
Eğer farklı bir kitap arıyorsanız sizi yormayacak ve yazarların zihinlerinden geçenleri az çok öğrenmek isterseniz kitaba bir şans verebilirsiniz. :)
...
Soru gelsin o zaman:
Siz olsaydınız yazmış olduğunuz kitabı okuyan birine rastladığınızda laf atıp sohbet başlatır mıydınız ? Ya da kendinizi en azından ben bu eserin yazarıyım şeklinde tanıtır mıydınız ?
Yorumlarınızı bekliyorum :))
...
Açıkçası
Enis Batur’un en anlaşılır yazısı Tutunamayanlara yazdığı önsözdü sanırım benim için. Hem dergi yazılarını hem kitaplarını okuduğumda karmaşık ifadeler kullandığını görüyorum. Bu karmaşa kelimelerin anlamlarını bilmemenin ya da cümleyi anlamamanın karmaşası değil. Bu, dolaylı anlatımın karesi gibi birşey.
Kitap konu olarak çok güzel ama bir cümleyi okuduktan sonra bir süre onu iyice anlayıp okumaya devam etmek yorucu olmaya başlıyor. Tam bu durum sıkıcı olmaya başlarken yazıya bir açıklık ve akıcılık geliyor, sonra okuma ivme kazanmışken tekrar aynı karmaşanın içine giriyorum. Bu anlamda yazılar iyi konumlandırılmış diyebilirim.
Sonuç itibariyle yazarın bunca emeği varken kendi kusurlarımı ona yükleyecek değilim. Sanırım henüz Enis Batur’u okuyacak donanımda değilim. İleriki zamanlarda tekrar tekrar okumayı deneyeceğim kitaplarını.
Okurken de bahsettiğim gibi madem sınav çalışacağım 
Çocuğun Duygusal Dünyası ‘ndan sonra şöyle bir deneme veya öykü okuyayım diye düşünürken kütüphanede Enis Batur kitaplarını gördüm. İlk kez okuyacağım bir yazar olduğu için heyecanla aldım kitabı.
Bandırma’dan İzmir’e giden trende bir vagona geçtim ve kalın camlardan birinin yanındaki koltuğa oturdum ben de. Yazarla ve onun karşısında oturup kitabını okuyan kişiyle empati kurdum. Aaa! Evet belki de o okur kitabını bir insansavar olarak kullanıyordu değil mi? Yahut telefonunu, tabletini ve sair gereçlerini.. o cümleden sonra hak verdim ki bazen ben de insansavarlarıma sığınıyorum. Sonra yine yazarla düşündüm okuduğum kitabın yazarı karşımda oturuyor olsa ve ben onu tanımıyor olsam, bana kendini tanıtmasını mı isterdim diye. İsterdim tabi! Peki kitapları yazarlarını tanıdığımız için mi okuyoruz sorusunu sordum yazarla birlikte yine kendime. Hayır! Yoksa sever miydik Dostoyevski’yi, Sabahattin Ali’yi..
.
Velhasıl kitap çok akıcı, her sayfada ayrı bir paragraf, bazen uzun, bazen kısa.. baştan sona değil de konuşur gibi, sorgular gibi bir okuma..
Farklı türde bir kitabını daha okuduktan sonra fikrim daha net olacağı için henüz tavsiye ediyorum veya etmiyorum diyemeyeceğim. Fakat! Derseniz ki ben de o trene binip biraz düşünmek istiyorum diye buyurun o kitap, bu kitap.
Keyifli okumalar
Çocuğun Duygusal Dünyası ‘ndan sonra şöyle bir deneme veya öykü okuyayım diye düşünürken kütüphanede Enis Batur kitaplarını gördüm. İlk kez okuyacağım bir yazar olduğu için heyecanla aldım kitabı.
Bandırma’dan İzmir’e giden trende bir vagona geçtim ve kalın camlardan birinin yanındaki koltuğa oturdum ben de. Yazarla ve onun karşısında oturup kitabını okuyan kişiyle empati kurdum. Aaa! Evet belki de o okur kitabını bir insansavar olarak kullanıyordu değil mi? Yahut telefonunu, tabletini ve sair gereçlerini.. o cümleden sonra hak verdim ki bazen ben de insansavarlarıma sığınıyorum. Sonra yine yazarla düşündüm okuduğum kitabın yazarı karşımda oturuyor olsa ve ben onu tanımıyor olsam, bana kendini tanıtmasını mı isterdim diye. İsterdim tabi! Peki kitapları yazarlarını tanıdığımız için mi okuyoruz sorusunu sordum yazarla birlikte yine kendime. Hayır! Yoksa sever miydik Dostoyevski’yi, Sabahattin Ali’yi..
.
Velhasıl kitap çok akıcı, her sayfada ayrı bir paragraf, bazen uzun, bazen kısa.. baştan sona değil de konuşur gibi, sorgular gibi bir okuma..
Farklı türde bir kitabını daha okuduktan sonra fikrim daha net olacağı için henüz tavsiye ediyorum veya etmiyorum diyemeyeceğim. Fakat! Derseniz ki ben de o trene binip biraz düşünmek istiyorum diye buyurun o kitap, bu kitap.
Keyifli okumalar
Sayfalarının baştan sona dolu olmamasından dolayı bayağı kısa bir sürede bitirebileceğiniz bir kitap ama asıl mesele zaman ayırmanıza değer mi? Fikrimce hayır!
Enis Batur yazar-okur ilişkisini işlemiş kendince kitabında. Yazım şekli farklı denilebilir, yazarın üslubu zorlamıyor ancak illa ki okunması gereken ahım şahım bir eser değil.
Yazar, -bir tren yolculuğunda bir yazar karşısındaki koltukta kendi kitabını okuan bir okuyucuyla karşılaşırsa- düşüncesi üzerine yazmış kitabı. Pek bana hitap etmeyen bir eser oldu. Deneme türünü sevmeme rağmen fazla sarıp sarmalamadı beni kitap. Yazarla tanışmak için seçmiştim bu eseri ama sanırım merhaba merhabadan öteye geçmeyecek bu tanışıklık. Kitap 80 sayfa ama yazılar yarim sayfayı dolduracak şekilde yani 20 sayfada da bitermiş bu dedirtti okurken. Kısaca üslubu hoş ama sevemedim, tekrar okurmuyum yazarı ; ancak tavsiye üzerine..
Bazı cümleleri tekrar okumak isteyeceğiniz, elinize alıp hemencecik bitirebileceğiniz bu kitap; sanki yazarın bir hatırasının tetiklediği bir hikayenin deneme tarzında yazılmış hali gibi geldi bana...
Yazardan okuduğum ilk kitap bir kutup kitap gönderisiyle tanışmış oldum.Bir tren yolcuğunda dilini bilmediğiniz bir ülkede sizin kendi diline çevrilmiş kitabınızı okuyan bir okucuyla karşılıklı oturduğunuzda ne hissedersiniz?Deneme şeklinde kısa paragraflarla buna cevap vermiş hissettiklerini paylaşmış bizimle.Bir kahve molasında okunabilecek bir deneme Basit bir Es.
BASİT BİR ES – Enis BATUR
“İşte tren yavaşlıyor, kimi yolcuların ineceği, kimilerinin bineceği bir istasyona giriyor”
Basit Bir Es kitabıyla bir kutu kitap sayesinde tanıştık. Kitap bir düşünce yazısı aslında. Yazarsınız ve bir tren yolculuğunda bir okur sizin kitabınızı okuyor. Bir yazar olarak ne hissedersiniz? Bir okur yazardan ne bekler? Gibi sorularının cevabını veren bir kitap.
Kitap kısa kısa tek paragraflardan oluşmakta ve aslında her paragraf bir öncekinin açıklayıcısı niteliğinde. Kitaba başladığınızda rüzgar gibi esip geçiyor. Bir okur olarak yazarın düşüncelerini bilmek, okurken empati yapmasını sağlıyor. Farklı tarza bir kitap, mutlaka okumalısınız diyemem. Açıkçası kitabın bana bir şey kattığını hissedemedim yani bir paragraf veya cümle yüreğime dokunmadı.. Bazı cümleler ise bana çok uzun geldi. Ama eğer bir tren yolculuğu yapmak ister ve kendinizi birazcık olsun hayattan uzaklaştırmak isterseniz kitabı okuyabilirsiniz..
Ben hangi "şimdiki zamandayım"
Kitabı aldım elime. Yeni bir yazarla tanışma heyecanına karışan merak ve “yeni başlangıçların o sonsuz mutluluğu işte”. Calvino’ dan bir alıntı. Gülümsüyorum... “Kitabın içindeki okur buradaki okur olduğunu iddia etmekte..” diye devam ediyor. İlk anda bir anlam veremeden çeviriyorum sayfayı.
“Eğer,bir kış sabahı…” aklıma Calvino’ nun “Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu” kitabı geliyor. Çık aklımdan. Kitaba dön..
Bir yolcu binmiş trene, karşına oturmuş ,senin kitabını çıkarmış çantasından. "Bu sahne bir başka yazar tarafından senin için yazılmıştı." Çeviriyorum sayfayı adam kararsız. Çeviriyorum hala düşünüyor, söylesem mi, söylemesem mi! Nereye varacak bu işin sonucu derken, " konuşsa ya güzel bir muhabbet çevirirlerdi," diyorum kendi kendime. Sonra bir şeyler dank ediyor kafama. O trendeki yolcu ben değil miyim ya! Baştan beri benimle konuşmuyor mu zaten! Hemen Calvino’ daki alıntıya dönüyoruz.
”Kitabın içindeki okur buradaki okur olduğunu iddia etmekte buradaki kitap kitabın içindeki kitap olmayı istemekte.”
Hemen bir es veriyoruz burada,
..
karşı duvara bakarak olayları tekrardan çeviriyoruz kafamızda ve hadi canım diyerek bu oyuna devam etmek istiyoruz...
Oyunda olduğumuzu hala anlamamış gibi yapıyorum.
Yazar , okur ilişkilerine değiniyor bu arada. İhtimallerle birlikte gözümüze okur -yazar çeşitleri çıkıyor. Ben hangisiyim acaba?
“Evet sen hala sahnenin içindesin. Yazar baştan uca şimdiki zaman kipini kullansa bile, kurmacanın tek şimdiki zamanı yazıldığı an var olur, oysa Hayat yalnızca şimdi ki zamanlardan oluşur, sen kendini bildin bileli buna inanmışsın."
Okurken kitabın şimdiki zamanında mıyım yoksa kendimin mi?
İlerliyorum hala oyun nasıl bitecek derken,
Haydaa diyorum.
Bu sefer yazar değişiyor. O trende karşıdaki boş koltukla yolculuk yaparken
İlk sayfalarda sanırım çok güzel bir kitap dediğim ama sayfalar ilerledikçe asla sevemediğim bir kitap oldu .. kısa olmasına rağmen ve hızlı bitmesine rağmen okumasam da olurdu dediğim bir kitap oldu
Yazar Hakkında
Enis BaturYazar · 144 kitap
Şair, Deneme Yazarı, Yayıncı. Şair kimliğiyle bir yandan büyük projesini, "Opera" adlı epik şiirini sürdürürken bir yandan lirik şiirler ve deneysel metinler yazıyor. Denemeci kimliğiyle Türkiye'nin ve dünyanın kültür ortamıyla hesaplaşıyor; kendi öğrenme, kurcalama merakının sonuçlarını okurlarıyla paylaşıyor; içinde bulunduğumuz ortamda bir insanın bir hayat projesi olmasının, bu projeyi sürdürmesinin koşulları üzerinde düşünüyor. Yayıncı kimliği ile 1970'den bu yana Türkiye'nin kültür ortamında bir şeyleri değiştiriyor; Türkçe kitap raflarındaki gedikleri kapatmaya çalışıyor. Yazdıkları ve yaptıklarıyla kimileri için yol gösterici bir ışık oldu, devam etme, kendi yolunu arama gücü verdi. Öte yandan, büyük sermayenin (Yapı Kredi Bankası) emrine girdiği; Kendi "eküri" sini yeteneğe bakmadan gözettiği; çok şey bilme çabası içinde bir şey yapamaz hale geldiği; çok kitap yayınladığı; Hava Kuvvetleri Komutanı Muhsin Batur'un oğlu olduğu için eleştirildi.
Yaşamöyküsü
28 Haziran 1952'de Eskişehir'de doğdu. Çocukluğu Eskişehir ve Napoli'de, ilkgençlik yılları İstanbul ve Ankara'da geçti. 1973'de gittiği Paris'te dört yılı aşkın bir süre yaşadıktan sonra Ankara'ya döndü. Askerliğini Çankırı'da yaptı. 1983'de İstanbul'a yerleşti.
Batur, Çağdaş Kent dergisini 1982'de çıkardı, ilk sayısıyla birlikte dergi sıkıyönetim tarafından yasaklandı. 1983'de Avrupa Ülkeler Ansiklopedisi'ni, 1984'de İslam Ülkeleri'ni yayına hazırladı, İstanbul'dan Göreme'ye Kültür Mirasımız eklerini Milliyet için yönetti. 1987-88 arası Şehir dergisini çıkaran ekibin başında yer aldı. 1990 sonrası şehir monografilerine yöneldi: İstanbul için Şehrengiz ile başlayan dizide Ankara, Ankara ile Üç İzmir'in çatılarını oluşturdu. Tarih Vakfı'nın İstanbul Ansiklopedisi'ne ve İstanbul dergisine katkıda bulundu. Yeryüzü Suretleri, Bir Beyoğlu Fotoromanı, Demir Yol sergilerinin sunumlarını üstlendi. İstanbul ile ilgili metinleri, Fransa'da Omnibus'un İstanbul kolektifinde yeraldı, Ara Güler'le birlikte Fata Morgana'da İstanbul des Djinns'i imzaladı. Paristanbul, Türk Edebiyatında Paris, çiftdil yayımlanan Okyanusa Bakan Bir Odada Üç Türk Yazar seyyah-yazar deneyimlerini aktardığı öteki kolektif yayınlardan birkaçı. Bunlara, 2001-2002 döneminde hazırladığı, çift dil yayımlanan iki oylumlu antolojisini eklemek gerekir: Avrupa Güneşinin Doğduğu Yere Yolculuk ve Beş Kıtada Türk Seyyahları.
İlk yazısı 1970'de, ilk kitapları 1973'te yayımlandı.
Milli Eğitim Bakanlığı Yayın Dairesi Başkanlığını (1979-1980), Milliyet'in kültür servisi ve yan yayınlar yöneticiliğini (1983-1984), Milliyet Büyük Ansiklopedi'nin (1986) ve Dönemli Yayıncılık'ın genel yayın yönetmenliğini (1987-1988) yaptı; 1988'den beri Yapı Kredi Yayınları'nda çalışıyor. Yazı, Oluşum, MEB, Tan, Gergedan, Şehir, Sanat Dünyamız, Kitap-lık, Cogito, Arredemento Dekorasyon, Fol gibi dergilerin hazırlanışında sorumluluklar üstlendi; Remzi Kitabevi'nin (1990-1993), TRT'deki "Okudukça" programının (1994-1999) yayın danışmanlığını yaptı.
Açık Radyo'nun kuruluşuna katkıda bulundu ve "Şifa, Şifre, Deşifre" programını gerçekleştirdi; UNESCO'nun "Göreme'den İstanbul'a kültür mirasımız" kampanyasını (1984) yönetti, Cumhuriyet, Milliyet, Dünya, Aydınlık gazetelerinde, Yeni Gündem, P-Eki, Express, 2000'e Doğru dergilerinde 1978-1998 arası düzenli haftalık yazılar yazdı; yurtdışındaki çeşitli dergilerde ürünleri yayımlandı: Poesia, Il Ebbro Quaterno, Letters Internationales, Quarterly West, Tabaccaria, Podium, Kelk, Connaissance des Arts, Talismen, Didale.
Şiirleriyle Cemal Süreya, Altın Portakal, Sibilla Aleramo ödüllerini, denemeleriyle TDK ödülünü kazandı.
Kitaplarından Opera üzerine Ahmet Oktay'ın kitabı İsrafil'in Sûru ve bir sempozyumun bildirilerini bir araya getiren "Opera Odağında Enis Batur Şiiri", yapıtları üzerine yazılmış yazılardan bir seçmeyi derleyen "Otuz Kuş Bakışı", Hatice Aynur'un hazırladığı "Enis Batur Bibliyografyası 1970-1995" ve Cem Akaş'ın "Belkienisbatur" adlı eserleri hakkındaki başlıca kaynaklardır.
Batur, 1998-1999 akademik yılından 2002-2003 eğitim ve öğretim yılına dek Galatasaray Üniversitesi'nde ders verdi.
