Piyanist uzun zamandır aradığım bir kitaptı. Hiçbir yerde bulamıyordum ve çok da üzülüyordum. Fakat kısa zaman önce PDF şeklinde bulmayı başardım ve tek solukta bitirdim.
Piyanist, meşhur filminden de bildiğimiz gibi Wladyslaw Szpilman isimli bir müzisyenin 2. Dünya Savaşı sıralarında yaşadığı olayları anlattığı otobiyografik bir eserdir.
Kitap yazıldığı dönemde siyasi sebepler yüzünden yasaklanmış fakat yazıldıktan yaklaşık 50 sene sonra tekrar basılmasına karar verilmiştir. Yazarımızın oğlunun kitabın başında yazdığı notu bunu açıklayarak başlar ve "Uzun yıllar Almanya'da yaşadım ve Yahudiler, Almanlar ve Polonyalılar arasındaki sancılı iletişimsizliği hep fark ettim. Umarım bu kitap, hala açık olan bazı yaraların kapanmasına yardım eder." cümleleriyle devam eder.
Konusuna gelirsek, Wladyslaw Szpilman 3 kardeşiyle birlikte Polonya'da yaşayan bir müzisyendir. Radyolarda ve mekanlarda piyano çalarak ve beste yaparak yaşamını sürdüren Wladyslaw birden kendisini 2. Dünya Savaşı'nın ortasında bulur. Yahudi olması sebebiyle ailesiyle yaşadığı sıkıntılar kitapta çok derin bir şekilde anlatılmıştır. Ki zaten yazar kitabı savaş sonlandıktan kısa bir süre sonra tüm yaşadıkları tazeyken yazmıştır. Etrafta yaşanan açlık, yoksulluk, aniden ortaya çıkan tifo salgını, askerlerin insanlara olan tavırları ve hepsini derinden anlatan Wladyslaw Szpilman!
Yaşadıklarından sonra müzik hayatına geri dönen ve pek çok insanın hayranlık uyduğu eserleri besteleyen Wladyslaw'ın hikayesini okurken gözyaşlarınızı tutamayacağınızı düşünüyorum.
Kitabın sonuna "Yüzbaşı Wilm Hosenfeld'ın Günlüğü" isimli bir kısım eklenmiş. Ve bu kısım yaşanan olayların daha iyi anlaşılmasını sağlanmış.
Kitabın son sözünde beni çok etkileyen bir kısım vardı ondan da bahsetmek istiyorum. Son sözü Wolf Biermann isimli Almanya'nın ünlü şair, söz yazarı ve denemecisi yazmıştır. Etkileyici olan kısmıysa şudur;
Bir şeye şaşırıyorum: Szpilman'ın duyguları arasında intikam alma arzusu yok gibi görünüyor. Bir keresinde Varşova'da, aramızda bir konuşma geçmişti. Piyanist olarak dünya turnesine çıkıp dönmüştü ve tükenmiş bir halde, akord edilmesi gereken eski, büyük piyanosunun başında oturuyordu. Neredeyse çocukça denecek bir şey söyledi; yarısı alaylı, ama yarısı da son derece içtendi. "Gençliğimde, Berlin'de iki yıl müzik eğitimi gördüm. Almanları bir türlü silip atamıyorum, o kadar inanılmaz bir müzikaliteleri vardı ki!"
O zamanlarda yaşanan tüm acımasız olayları tüm gerçekliğiyle gözler önüne seren bu eseri okumanızı öneriyorum.
Kitabı satın almak isteyip de bulamayanlar için not;
Kısa zaman önce bu güzel eseri Koridor Yayınları'nın basacağını öğrendim. Umarım bu güzel kitaba yakın zamanda tekrar kavuşabiliriz.
·
550 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.