Ne güzel bir dil ne güzel betimlemeler insana sanki ordaymış havası veriyor kitabı okurken sanki Yedigey 'in dostu gibi Sarı Özek bozkırı' nda gezdim karanar 'ın yanında jolbars' ın yanında hissettim kendimi. Daul ve ermekle birlikte yağmurda oynayan çoçuklar arasında sanki bende vardım. Yedigey sanki o çocukları değilde sanki benide kendi çocuğu gibi sevmişti merhametine hayran kaldım bu kitap bende çok etki bıraktı bitmesine üzüldüm tıpkı her kitapta bırakılan his gibi bir yolculuk daha sona erdi
elveda! Yedigey elveda! Kazangap elveda! Ukubala elveda! Zaripa ve yetim çocukları Elveda! Karanar.... Cengiz Aytmatov