Son Cüret | Yılmaz ÖzdilTarih
İncelememi kitabın son 50 sayfasını tamamlamadan yazıyorum. Ama kendimi bu konuda daha fazla engelleyemedim. 12 sene örgün eğitim görüp kısa tarihimizin bir kere bu kadar duru ve öz olarak anlatılmamıș olması çok üzücü. Bugün özellikle genç kuşak olan bizler ermeni soykırımı hakkında bile okulda düzgün bilgi edinememișken kitabin 100 sayfasında bile ordumuzun bir ırka yönelik değil hainliklerine yönelik cezalandırma uyguladığını, vatansever ermenileri istiklal madalyası ile bile ödüllendirdiğini görüyoruz.
Yunanlar tarafından barbar edilen biz Türkler aslında onların barbarlıklarına maruz kalıyoruz. Ülke yangınlar içinde yanarken bugün bile hayranı bulunan Vahdettin'in doğum günü eğlenceleri yaptığını, 21 yaşındaki Șerife çocuğunun ve kendinin üstünü örtmeyip cephanenin üstünü örttüğü için ölürken İstanbulda Ingilizden parayı alanın, kimsenin malına göz koymayıp, cebindeki parayı vatan uğruna harcayan, canla başla uğraşan başta Mustafa Kemal'e iftira üzere iftira attığını ki bunların da İngiliz'den çok İngiliz, Fransız'dan çok Fransız olduğunu görüyoruz. Ne yazık ki tarih cidden tekerrürden ibaretmiș.
Yaşananlara, bu yaşanmışlıklara rağmen gözlerini ve kulaklarını doğruya kapamış, o zamanlarda para için imanlarindan, vatanlarindan vazgeçen insanların bu zamanda da yaşıyor olması beni hem üzüyor, hem sinirlendiriyor.
Kitapta özellikle aklımdan çıkmayan bir yer var ki orası da Yunan komutanın Fatih'in İstanbul'a girişini unutmayıp yüzyıllar sonra bunun intikamını alıyor, onun girdiği gibi şehri işgal ediyor olması. Sanırım bizim milliyetçilerimiz bile çok çabuk unutuyor.
Üslubu ve biçemi ile sıkmadan ve bilgiye doyuran, yer yer adını daha önce okullarda bile duymadığımız insanlardan bahsederek internette aratmama sebep olan bir kitap oldu.
·
83 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
