Oğuz Atay'ı ilk defa okuyorum ama eminim okuduğum son kitabı olmayacak. Tutunamayanlar'ın hazin hikayesi...
Bir dostluk hikayesi sandım başta sonra öğrendim ki bu Selim Işık'ın hikayesi. Oysa, Selim Işık'ın hikayesi tutunamayanların hikayesiydi. Selim Işık tutunamayanlardandı.
Bütün hayatınca konuştu. Sonunda tutunamayanlar diye bir söz çıkabildi ortaya: bir tek kelime. Çoğul bir kelime. Unutamadığı bazı insanları birleştiren bir kelime.(sayfa 708)
Kitaptaki ana karakter Turgut Özben bir mühendis ve Selim'in üniversiteden arkadaşı. Ama ne arkadaşlık... Yalnız Turgut açısından mı öyle bilmiyorum ama aralarındaki dostluk, anlatılan anılardan ve Turgut'un Selim öldükten sonraki halinden anlaşıldığı üzere çok kuvvetli bir ilişki. Selim Işık'ın çok arkadaşı var ama Selim arkadaşlarını birbirine tanıştırmaz. Selim intihar ettikten sonra Turgut bunun sebebini öğrenmek için o arkadaşlara ulaşır ve Selim hakkında bilgiler toplar. Selim'in intihar sebebi belli olmuştur. Selim Tutunamayan'dır.
Turgut'la birlikte, Turgut'un kafasının içindeki bütün sesleri duyarak bu süreci yaşamak buruk geçse de çok keyifli. Eminim kitabı okuyan herkes Selim'e sahip çıkmak isteyecek, ona çok üzüleceklerdir. Kendimi bu kitabın incelemesini yapabilecek seviyede görmesem de sadece herkesin okuması gerektiğini, okuyacağına pişman olmayacağını düşündüğüm için naçizane birkaç cümle sıraladım. Umarım ilginizi çeker ve bu kıymetli esere, gereken hürmeti gösteririz.
Keyifli okumalar dilerim.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.