Eser, İslam sanat ve estetik anlayışının mahiyetini ve muhteviyatını romantik bir uslûp kullanarak kelami-tarihi bir perspektifle açıklama yolunu seçmiştir. Yer yer sanat felsefesinden alıntılarda bulunsa da akademik/entelektüel bir kaygıyla okunulası bir eser olduğu kanaatinde değilim. Kant’ın, metafiziğe yaptığı gibi, İslam sanat ve estetik anlayışına interdisipliner bir metotla yaklaşılması, eseri bir miktar hacimli kılsa da eserin yazılış gayesine -naçizane- çok daha uygun olurdu. Bu hususlar haricinde eserin romantik dinamiği ve duygulanım boyutu takdire şayan bir bütünlüğe sahip.