İlk okuduğumda kaç yaşındaydım hatırlamıyorum ama birgün Afrika’da o yıldızı bulmaya söz vermiştim kendi kendime .... Sonunda ise çok üzüldüğümü hatırlıyorum. Bir süre hayallerimde bende yıldızlardan yıldızlara atladım. Şanslı çocuklardandık, hayal gücü yüksek , sıkıldıkça hayallere dalan, telefon, tabletle körleşmemiş nesildik.
Şuan kitabı okuduğumda ise beni çok başka yerlere götürdü. O zamanlar ben büyük olmayacağım, sayılara boğulmayacağım demiştim ama neredeyse içimdeki çocuk ölmek üzeriymiş, büyüklük olgusu ile kuşanmışım. Ülkenin bulunduğu durum, umutsuzluk, gelecek kaygısı hepimizi fazlasıyla büyük yapmış. Küçük Prens bu sefer bir başka silkeledi beni.....
Özet gerektirmeyecek bir kitap bu sanırım, herkesin bildiği , okuduğu ( yani umarım) ... Her yaşta, hayatta her dönümde ve belki de her umutsuzlukta okumak gerek bence . O saflık içinde insan kendi içindeki çocuğu bulmalı...
“Büyüklerin hepsi birer çocuktu. Ama onların çok azı bunu hatırlar “ , “İnsanlar arasında da yalnızdır insan” ve “Dil bütün yanlış anlaşılmaların kaynağıdır” bu okumadaki mottom.
Kitapla ilgili bence ilginç bir bilgi de yazarın Korsika’ya yaptığı bir seferde kaybolması, tıpkı hikayede uçağı çöle düşen pilot gibi..
Şimdi sabırsızlıkla oğlumla biraz daha büyüyünce bu kitabı okumayı bekliyorum. Okuduğumuzda umarım o da benim kadar heyecanlanır.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.