Son Kuşlar1000Kitap
Sait Faik'in okuduğum bu kitabı aslında tam olarak hikaye değil, kısa anlatılardan oluşuyor. Genel tema ise doğamızı korumanın önemini vurgulamak. Bu evrende yalnız olmadığımızı ve paylaşacak ne kadar çok şeyimiz olduğunu anlatan bir kitap.
Abasıyanık, adeta sayfalara kendini dökmüş, olabilecek en içten dille yazılarını bu kitaba aktarmış. Yaşadığı anı hemen kaleme almış gibi. Ama bunu o kadar sıcak o kadar samimi yapmış ki anlatılanda bir parça buluyorsunuz kendinizden. Bazen herkesten nefret etmiş, bazen özlemiş, bazen farkına varmış.Tıpkı bizim gibi... Dedim ya, kendinizi onun yerine koymadan duramaz, her yazısında kendinizden bir parça bulursunuz.
"Kırlangıç yuvasına kadın sığar mı? demeyin. İnsanın aklına sığan şeyleri bir yol hayal buyurun. Kırlangıç yuvasına bir kadın sokmuşuz, ne zararı var size? Varsın, bir de öylesi bulunsun, hiç değilse bir Abasıyanık'ın yazısında." diyor yazar bir öyküsünde. Bu cümlelerinden de anlayacağımız gibi var olmayana can veren, can verdiğini harekete geçiren, soyutu somutla perçinleyen bir yazar, Abasıyanık. Kitaplarının sayfaları belki eskiyip yıpranır fakat hissettirdiği duygular asla eskimez. Aklınıza geldikçe tekrar tekrar okursunuz bu kitabı, kendi gibi sizi de büyüsünde bırakır. Her öyküsünde farklı duygulara götürür sizi.
"Ne yapayım, benim zanaatım da bu, yazı yazmak. Yazı yazıp ekmek yemek. Yazmak demek aklıma ne gelirse, kağıda geçirmek değil elbet. Ama ben aklıma ne eserse yazan cinsindenim, ne yapayım?.." diyor yazar ve ekliyor, “Yazmasaydım deli olacaktım”. İyi ki yazmışsın Sait Faik! Seni okumak inanılmaz güzel!
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.