Körlük, yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. Yazarın kendine özgü biçimde noktalama işaretlerini kullanışı, kitabın başlarında kafamın karışmasına sebep olmuştu. Ayrıca yazarın eserinde karakterlerin isimleri de yok. ⠀
⠀
Kitap kırmızı ışıkta arabadaki bir adamın aniden kör olmasıyla başlıyor. Yazar bu adamdan ilk kör diye bahsediyor. Bu körlük bugüne kadar hiç görülmemiş bembeyaz bir körlük ve bulaşıcı.⠀
⠀
Yönetim bu salgını kontrol altına almak için körleri bir akıl hastanesinde toplar. Buradaki körlerin sayısı arttıkça körler gruplaşmaya başlar. Bunların içerisinde kör olmayan tek kişi doktorun karısıdır. ⠀
Akıl hastanesinde yaşanan zorbalıktan ve kadınlara karşı yapılmış aşağılayıcı davranışlardan sonra bir hücrenin ateşe verilmesi sonucu tüm hastane yanar. ⠀
Bu 6 kör, tüm ülkede gözü gören tek kişi yani doktorun karısı sayesinde dışarıda hayata tutunmaya çalışırlar. Akıl hastanesinden kaçtıktan kısa bir süre sonra tüm ülkenin kör olduğunu anlarlar. Yiyecekler tükenmek üzeredir. Sokaklar ölü insanlar, ölü insanları yiyen hayvanlar ve bu hayvanları yemeye çalışan insanlar ile doludur. Bundan sonra bu 7 kişinin hayatta kalma çabasını görüyoruz.⠀
⠀
”Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük.”⠀
⠀
”... aslında körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı.”⠀
⠀
”Herkesin bildiği gibi kötülük daima en kolay yapılan şeydir.”⠀
⠀
”Asıl zor olan insanlarla birlikte yaşamak değil, onları anlamak.” ⠀
⠀
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.