Stefan Zweig kitaplarının en sevdiğim yanlarından birisi de kesinlikte bir oturuşta, tek solukta kolaylıkla okunması diyebilirim. Zira bu kitabını da yaklaşık 1,5 saatte heyecanla okudum ve bitirdim.
Kitap adını sonuna kadar hak ediyor. Stefan Zweig öyle bir karakter çözümlemesi yapmış ki ana karakter ile birlikte o korkunun getirdiği heyecanı, çaresizliği ve gerilimi oturduğumuz yerden hissetmek mümkün. Yazar işlediği konuyu ve vermek istediği ana mesajı dolambaçlı cümleler ve sıkıcı metaforlar kullanmadan net bir şekilde anlatmış.
Ana karakter olan İrene'yi sırf monoton hayatından sıkıldığı ve macera isteği yüzünden mükemmel hayatını neredeyse mahvedecek olması nedeniyle zaman zaman Bihter Ziyagil ile bağdaştırmadan edemedim üstelik. Kitabın sonunu ortalarında tahmin ettiğimden dolayı sonu beni çok şaşırtmadı ya da tatmin etmedi fakat yine de yaptığı hatadan böylesine pişman olan bir karakterin mutsuz sona hapsolmamasına sevindim.
Kesinlikle okuyun diye önerebileceğim modern klasikler arasında yerini aldı bile!
·
187 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
