s
Stefan Zweig
63 üye · 2 yeni gönderiTakip
Stefan Zweig ve eserleri üzerine paylaşımlar.
Kitabın ortalarına kadar Irene’nin kaçtığı kadının bir halüsinasyon olduğunu aslında kendi vicdanının sesini bastıramadığı için zihninin ona oyun oynadığını düşünmüştüm. Daha sonrasında kocasının sürekli bağışlayıcı biri olduğunu vurgulaması, ona suçlayıcı bir biçimde değil de şefkatle yaklaşması fikrimi değiştirdi. Kitap boyunca belirli noktalarda kendimi buldum; aidiyetini kaybettiğinde, yabancılaştığında, geçmişindeki kişiyle şu anki benliğinin aynı olmadığını fark ettiğinde..
Artık başka bir tür varlık biçimi olarak arıyorum kendimi ve ben yine de yokum, bir zamanlar olan kişi değilim artık, insanlar artık var olmadığıma inanıyor, o bendim.
Reklam
...oysa edebi yaratıyı harekete geçiren ve ona hayat veren can sıkıntısını küçük görmüyor muyuz?..
Gerçek anlamda yaşamakStefan Zweig
“ Çünkü sadece kendi kaderlerini bir gizem olarak yaşayabilenlerin gerçek anlamda yaşadıklarına inanıyorum. “
Reklam
Reklam