Colaridge'in Yaşlı Denizci'sinin yalnızlığını paylaşmadan edemezdik. Bu uzun şiir Yazar Orhan Pamuk'un da elinden düşürmediği önemli bir eser. Albatros'u unutturmamak için tadımlık dizeler bıraktık, tamamını okumanız dileğiyle...
I
Direkler eğik, burnumuz batmış suya;
İnsan düşmanının sillesinden kaçar ya
Soluğunu ensesinde duya duya
Ve koşar başını hiç kaldırmadan,
Gemi öyle coştu, rüzgâr öyle coştu:
Kaçtık güneye hiç durmadan
II
Birden rüzgâr dindi, tüm yelkenler indi
Yoğun bir hüzün çöktü her şeye,
Ağırlığı hissettik, rastgele sözler ettik
Sırf denizin sessizliği bozulsun diye
III
Nasıl ıssız bir yolda yürürken birisi
Adımlarını korku ve dehşetle atar
Ve dönüp ardına baktıktan sonra
Çevirip de başını bakmazsa tekrar
Çünkü bilirse bir adım gerisinde
Kendisini izleyen şeytan var
IV
Ve bazıları emindi gördüğünden
Başımıza bunları açan ruhu düşünde
Gelmişti o sis ve buz diyarından
Peşimize düşüp dokuz kulaç derinde
V
Su, su nereye baksan yalnızca su,
Güverte tahtaları çekti zamanla
Su, su nereye baksan yalnızca su
Ama hiçbir yerde yok içecek bir damla
VI
Ve inanılmaz bir şey oldu Tanrım
Denizin ta kendisi çürüdü
Ve sümük gibi olmuş sularda
Sümüklü sürününüp yürüdü