Sacit'in yüzü dehşet içindeydi. Balkan harbinde bile böylesine feci bir açlık ve kıtlık görmemişti. Mehmetçik gübrelerden arpa ayikliyor, çarıklarını yiyor, ormanlara ağaç kabuğu kemirmeye gidiyordu.
Sayfa 274·Kitabı okudu
·
86 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Onlara çok şey borçluyuz. Sanırım en büyük teşekkür; işimizi en iyi şekilde hakkı ile yapmak, bu Ülke'nin ve çocuklarımızın istikbali için ahlaklı ve dürüst nesiller yetiştirmek olacaktır...