Puan vermedi·117 syf.··
Beğendi
·2021 2. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 01 Mayıs 2021 15:03
“Bazı insanların sırf normal olabilmek için olağanüstü enerji sarf ettiklerini kimse bilmez.”
Topluma ve toplumun dayattığı kendi normalleri olan yargılara uyum sağlayamayan ve onları anlamlandıramayan anti-sosyal bir “yabancı” üzerinden anlatılmış bu hikaye uyumlu ve uyumsuzun çatışmasıydı. Okurken çok fazla sorguladığım şeyler oldu; “Toplumun dayattığı yargılar her zaman doğru olan mıdır?”, “Yabancı diye kastedilen sadece ana karakter miydi ve yazar neden yabancı deme gereği duydu?”, “Toplum neden farklılıkları olan insanlara bu kadar karşı?”
Bu tür şeyleri düşündükçe toplumun dayatmalarıyla büyümüş bir insan olarak ana karaktere aşırı önyargıyla baktığımı fark ettim. Annesini çok sevdiğini söylerken ölümüne üzülmemesi, evlilik gibi önemli bir konuda sanki kendi hayatı değilmiş gibi umursamaz tavırları,mahkemede son sözü sorulurken ve konu hayatıyken hiçbir şey söylememesi, bunların hepsi yabancıydı bana. Yabancı bilinmeyen,anlaşılmayandı. Hayatları birbirinin kopyası olan ve belli kurallar içinde dönen uyumlu insanlar için uyumsuzlar yabancıydı. Bu kurallara anlam veremeyen ve belli bir kalıba uymayanlar için ise uyumlular yabancıydı.
Uyumlu ve uyumsuz olmak bir madalyonun iki yüzü gibiydi. Hepimiz yabancıydık aslında. Kimi topluma, kimi kendine, kimi ona benzemeyenlere yabancıydı. Bu yüzden ilk başlarda Mersault’la çok zıt olduğumuzu düşünsem de zaman geçtikçe onun bu toplumdaki bastırılmış her insanı yansıttığına inandım. Mersault toplumdan önce kendisine yabancı bir karakterdi. Boşluktaydı, kaygısızdı, düzensizdi...
·
1 +1'leme
·37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.