Doktor Andrey’in “Benim hastalığım, yirmi yıl içinde bütün kasabada tek bir akıllı adam bulabilmemdir. Ama o da bir deli!” sözü aslında kitabın konusunu bizlere oldukça açık bir şekilde özetlemektedir.
Bir taşra kasabasındaki akıl hastanesinde geçen bu novellada, eğitimli bir deli olan İvan Dmitriç ile Doktor Andrey arasında geçen felsefi nitelikli sohbetlere çokça tanık olacağız. Andrey ve Dmitriç’in yaptığı tartışmalara tanık olurken Andrey’in bu devasa kayıtsızlığına ve haksızlıklara göz yummasına son derece sinirlenmekle birlikte kitabın sonlarına doğru da ona karşı derin bir hüzün duygusu besledim. Doktor her ne kadar kitabın büyük bir bölümünde kayıtsız gibi görünse de bir yerden sonra sorguladığı bir evreyle karşılaşıyoruz fakat ne yazık ki iş işten geçmiş oluyor.
Çehov’un okuduğum ilk kitabı olmasıyla birlikte kalemini çok sevdiğimi kesinlikle söyleyebilirim. 68 sayfadan oluşan bu novella kısa gibi görünmesine karşın mesajları o kadar doyurucu, hissettirmek istediği duyguları o kadar güzel işliyor ve geçiriyor ki etkilenmemek elde değil.
Normallik-anormallik kavramlarının ayrımına değinmekle birlikte toplumdaki insanların başkalarını “deli” olarak nitelendirmesindeki ölçütlere ve bunların ne denli doğru olduğuna dair güzel bir bakış açısı kazandıracağını düşünüyorum kitabın.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.