Dopdolu bir hikaye kitabıyla daha birlikteyiz. Bu sefer de ‘Zaman’ kavramı üzerinden ilerliyoruz. Eğer doğru anladımsa tam olarak bakış açımla uyan bir mantıkla ilerliyor kitap. Nasıl? Ben, beraber olduğum insan geçmişte ne yapmış, kimleymiş, neler yaşamış ve bu tarz soruları sormam. O insan anlatma ihtiyacı hissederse anlatır. Bunları soracaksam o insanla neden beraberim ki? Kendi aklı var, fikri var. Ne konuşacağını da bilecek yaşta derim ve detay sormam. Detayları severim ama anlatılan kadar. Benimleyse, benimle mutluysa, gülüşü benim içimi açmaya devam ediyorsa bu bana yeter. Tolstoy dayımız da zaten geçmişe kafayı çok takmayın, şimdiye ve geleceğe odaklanın diyor bu kitabında. Eğer doğru anladıysam, bu mantıkla kendimi uyumlulaştırarak okuduğum bir eser oldu diyebilirim.
Hikayeleri beğeneceğinizi umuyor, iyi okumalar diliyorum..
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.