Cahit Sıtkı, 1910'da Diyarbakır'da doğan 1956 yılında da aramızdan ayrılan edebiyatımızın önemli bir şairidir. Onu "Ölüm şairi", "Otuz Beş Yaş Şairi" diye tanıyoruz. Otuz Beş Yaş'ı duymuşsunuzdur, hani yolun yarısı olduğunu söylediği şiir. 35'in yolun yarısı ettiğini ilk söyleyen o muydu yoksa toplumda o zamanlarda böyle bir kanı var da o yüzden böyle bir şiir mi yazdı bilmiyorum. Fakat Cahit Sıtkı için yolun yarısı 35 değilmiş anlaşılan çünkü kendisi henüz 46 yaşındayken vefat etmiş.
Ölüm korkusu daha genç yaşlarından itibaren şiirlerinin ana teması olmaya başlamıştır. 1942'de yazdığı Paydos şiirinden:
"Gün gelince biz değil miyiz ölen?
Cenazemiz yerde kalmasın dostlar!"
Sevdalı şiirinden:
" Nerde olsa yaşıyor insan
Nerde olsa bir gün ölmek var."(1942)
Ölümü bir türlü kabullenemeyen bir şairdi Cahit Sıtkı...
"Kapımı çalıp durma ölüm,
Açmam;
Ben ölecek adam değilim." (1942) diyerek ölüme meydan okuyordu adeta.
"Yalnızlık nedir göreceksin öldüğün zaman" diyecek kadar yalnızdı da anlaşılan.
Benim tanıdığım ilk şairlerden birisiydi Cahit Sıtkı. (Tabii bunda şu an tekrar okuduğum şiir kitabının evde bulunması etkiliydi.) İlk kez okuduğum zaman da ona karşı şefkat duyuyordum, şimdi de duyuyorum. Yalnızlığın ve korkuların peşini bırakmadığı bir insan görüyorum ona bakınca. Anlamaya çalışıyorum, hayata bakışımız aynı olmasa dahi. Umarım sizler de onu anlamaya çalışırsınız ve gördüklerinizi hepimizle paylaşırsınız. Belki bu dünyadan gelip geçen Cahit Sıtkı'yı bir nebze daha tanıyabilmiş oluruz.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.