Acılı bir zevk: Blanchot
Zor ve akıcı bir metin. Özü; deniz kenarındaki büyük bir yapıda (otel!) kalan Anlatıcı'nın, orta yaşlarda fakat çökmüş, ölümü bekleyen ve ona profesör diyen hoşlandığı genç bir kadın arasında geçen zaman-mekan, Hiçlik-boşluk ikilemleri içindeki varoluş sorgulamaları. Çevresini aydınlattığını betimledigi adamla, ilgilendiği kadının kurduğu yardım yada acıma ölçeğindeki ilişki etrafında bu üçlü oluşan ACI bir SÜKUNET ile BİZ olacak, hep oturdukları oyun salonu ve odalarının bulunduğu koridorlar yer yer büyüyen mekanlara dönüşecektir. En sonunda belirttiği gibi; belki de hiç varolmamış olacaklardır.
Böyle bir metni, ancak yalnız ve çevresinden soyutlayan biri yazabilirdi Blanchot gibi. Kendini filozofluğa evirip eve kapattığı günlerin ürünü olan bu metin; evet kolay okunuyor ama anlaşılamıyor doğrusu. Onu okumak elbet bir zevk ancak kendisinin diliyle, acılı bir zevk. #yüceleryücesi eserine geçeceğim.
·
152 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.