An itibari ile kitabı bitirdim ama içimde tarif edilemez bir huzursuzluk,karamsarlık ve boşluk duygusu var. Huzursuzluğu kitabı okuduğum müddetçe hissettim ve bu his okuma süremin uzamasına neden oldu.Yazarın ilk okuduğum kitabı.Bundan dolayı dilini özümsemek biraz zamanımı aldı. Akıcı bir dili var ancak kitabın ikinci yarısının ayrı bir zevk verdiğini söyleyebilirim.Sonu tahmin etmediğim bir şekilde bitti açıkçası,gerçi nasıl bir final beklediğimden de emin değilim.Sanırım klişe bir son yerine böyle bitirmeyi uygun bulmuş yazar.Yarım kalmışlık hissiyatı veriyor,tam her şey yoluna girmeye başlamış sonra iyi bir şeyler bekliyorsunuz...
Ucu açık yerler var,yazar tamamlamayı bize bırakmış ama bu yazarın kaleminden merak etmeme engel değil.İlaç firmasında olan kadının bakışı,Baki Semih ve Savaş meselesi,Eda'nın halüsinasyonları bilmesi...
Yalnız Baki semih karakterini çok sevdim,isminden yayılan bir sıcaklık var ve ismi anınca içinize bir huzur zuhur ediyor.Ana karakter zeki biriydi ona karşı nötr+-5 diyebilirim .Eda'yı sevdiğim söylenemez.
Bir de kitapta yer alan `efendiciğimiz` kelimesi çok hoşuma gitti.Babasının geri dön diye gelmesi ve kendinde de hatalar bulması açıkçası beni can evimden vurdu diyebilirim.
Kitaptan ne öğrendin derseniz de hiç kimsenin mükemmel olmadığıdır. Kendi dünyasının değerlerinden farklı bambaşka bir dünya yolunu,kendini yavaş yavaş öldürerek adımlamak ve bambaşka bir benlik yaratmak,karakterimizde daha çok arafta kalmak...
Genel itibari ile beğendim.Huzursuzluğumun sebebi sanırsam karakterin hayatının kötü gidişatı ve kötü bir şey olacak endişesiyle diken üstünde okumam olabilir. Hüzünlendirdi beni işte ve saatlerdir kafamı kurcalıyor.
Okumak isteyenlere tavsiye edebilirim.Farklı bir bakış açısı kazanıyor insan ve yeni şeyler,yeni dünyalar,bambaşka hayatlar keşfediyoruz.
Bir daha okumak isteyeceğim bir kitap,belki olayları bildiğim için farklı bir hissiyat içinde okurum.
·
89 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
