Göz Yaşları ve Azizler & E.M. Cioran
Cioran'ı şöyle betimler bazıları: onu takip edenler de onun gibi, kayanın üzerinde açmış, topraksız ve susuz kalmış bir bitkiye benziyor. Çünkü tüm iç krizleri okurlarınınkiyle benzerşik. Sadece zenginler ölümü yaşar, fakirler ise bekler onu.... Bir kısacık cümlede, bu kadar güzel durum tespitine şahit olmamıştım daha önce. Cioran'ı okumak, hem kendimizle hem de dünyayla olan ilişkimizi sorgulamak için fırsat sunuyor. Kitapta; azizler, ölüm, yaşam, tanrı, müzik gibi pek çok konu hakkında kendi üslubuyla düşünürken; Dostoyevski, sheakespeare, Bach, Mozart, Van Gogh, Rilke, Nietzsche gibi
pek çok isimden referanslar veriyor.
Cioran insanın, anlam krizinin iyice derinleştiği çağımızda, kendimizi ve dünya ile olan ilişkimizi sorgulatıyor. Yaşam ve ölüm arasında seçim yapmak zorunda kalıp, günün sonunda ölüm fikrini olumlayan yazar, okuru dünyada olmanın gerçekleriyle baş başa bıraken, inandığınız ütopyaları anlamsız kılan bir kalem. Çöküş dönemlerimizde sığınıp, yalnızlığımızı paylaştığımız bir tanrısallıktan söz ederken, çaresizliğimizin derinliğini bize yaşatıyor.
Okuyun okutun, kitapla kalın...