Son zamanlarda iki sefer karşılaştığım bir ileti vardı, biraz buna benziyor;
“Allah kimsenin gönlünü nasibi olmayanla yormasın.”
Yüreğin sevme gücünü boş yere harcamamak ve boş yere yorulmamak, ümitlerimizi, hayallerimizi yerle bir edip bir sevme deneyiminde daha da kötü birine dönüşmemek önemli…
Ben de diyorum ki “Allah kimsenin kalbini ve karakterini bir sevgi/aşk ilişkisinde/deneyiminde bozmasın, kötüleştirmesin.” Yorgunluk geçer ama ya bozulmak… Bu çok daha fena! Allah muhafaza.
O yüzden ister ilişkilerde olsun ister başka alan ve zeminlerde, eğer öyle gerekiyorsa, sevmek için beklemek ve uygun zamanı, şartları vs gözetmek gerekir.
Diye düşündüm, düşünüyorum.