Sabahattin Ali’nin on üç kısa öyküsünden oluşan kitabı bir solukta okunuyor. Uzun zaman önce okuduğumu hatırladım okurken ama o kadar güzel bir tat verdi ki bırakamadım. İçerisindeki bütün hikâyeler çok dokunaklı. Özellikle ‘Sulfata’ ve ‘Ayran’ hikâyesi üzer. ‘Ayran’ hikâyesinde küçük çocuğun dizine çarpan o güğüm acısını kalbimde tekrar hissettim.
Yeni Dünya’da köy, köylüler, köye gönderilen kentliler karşıtlığını çok iyi gözlemliyoruz. Bu köylü-kentli karşıtlığına ek olarak da dağlı/ovalı, Yörük/Türk ayrımlarına da değinilmiş. Bu ayrım konusuna ‘Hasanboğuldu’ hikâyesinde yer vermiş. Sabahattin Ali dünyası beni her zaman üzer. Sonuç olarak okunması gereken bir eser.
"Dünyada kendisi için hiçbir şeyi olmayan bir insanın bile, başkalarına yardım edecek bir şeyi vardır. Hiç olmazsa tek bir söz.’
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.