İnsancıklar, Dostoyevski'nin kalemiyle tanışmamı sağlayan ve aynı zamanda da yazdığı ilk eserdir. Makar Alekseyeviç'in ruh halini o kadar iyi hissediyorsunuz ki bir kaç sayfa sonra kitabı aynı onun gibi ezilip büzülmüş bir şekilde okumaya devam ediyorsunuz. Kitabı çok hızlı okumaya başladım ama son sayfalara gelince yavaşladım. Kitaptan ayrılıyor olmak çok ağır geliyordu :( Kitaptan ayrılıyor olmak Varenka'nın ne hissettiğini daha iyi anlamama neden oldu. Yoksulluğu ve çaresizliği daha önce bu kadar iyi hissettiğimi hatırlamıyorum. Gerçekten çok etkileyiciydi.
*Dostoyevski eserlerini daha iyi anlamak için kronolojik olarak okumaya başladım. Özellikle sürgünden önceki ve sonraki Dostoyevski'yi daha iyi anlamak için bunun daha doğru olduğu tavsiyesini aldım. Ben de size tavsiye ediyorum. Sürgünden sonra ince kitaplardan kalın kitaplara geçen Dostoyevski'nin nasıl bir gelişime, değişime uğradığını görmek istiyorsanız tabii. Eğer henüz Dostoyevski okumadıysanız Gogol okuyunuz çünkü Dostoyevski "Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık." demiştir. Ben bu kitabı çok merak ettiğimden Gogol'u erteledim şş çaktırmayın!
·
236 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.