Eser boyunca, Sokratik yöntemin bütün hususiyetlerine, en ince mantıksal ayrıntilarına tanık olmanın yanı sıra onun meşhur ironi ya da alayını da görürüz. Diğer Sokratik diyaloglarda olduğu gibi, burada da Sokrates kendisine yöneltilen dinsizlik suçlaması karşısinda, bu
konuda hemen hiçbir şey bilmediğini söyleyerek, güya dindarlığın ne olduğunu öğrenip kendisini savunabilmek adına Euthyphron'dan dindarlığı kendisine tanımlamasıni ister. Bir bilgisizlik maskesi takınırken, karşısındakini yücelttikçe yüceltir; başarısızlıkla karşılaştığı her seferinde onu gayrete geçirir. Bu süreçte bir yandan da muhatabının zihnine bir katharsis uygular ve onun kafasındaki darmadağınık ve temellenmemiş düşünceleri ayıklar. Eser aporia
ile yani konuyu çok iyi bildiğini sanan Euthyphron'un kafasinın tümden karışmasiyla, onun ne yapacağını bile meme haline gelmesiyle sonuçlanır. Bu yüzden Euthyphron aynı zamanda aporetik bir diyalog olarak geçer. Nitekim diyaloğun sonunda Euthyphron adeta Sokrates'in yanından kaçarak uzaklaşır.
·
279 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.