Zebercet… İlk bakışta sıradan işleriyle meşgul, sıradan bir adam. Hiç sevilmemiş, hiç gerçekten sevmemiş. Ruhunu aldırmış gibi, çok yalnız. Kötü şeyler aklından geçiyor bazen, kötü işler yapıyor. Hiçbiri planlı değil. Önceden düşünülmemiş, spontane davranışlar... Geçmişe takılmış. Kendisiyle ilgili olmayan aile geçmişini, uzak akrabaların eski hikayelerini zihninde yeniden oynatıp duruyor. Duygusuz bir soğukluk bürümüş onu. Farkında değil, kaçıp kurtulamıyor.
Kitapta garipsediğim çok şeyler oldu. Geçmişi düşündüğü paragraflarda akraba isimlerinde kafamın karıştığı da oldu. Fakat kitabı bitirince Zebercet’in ruh hali içinde sadece susup duvara baktım. Hayata yabancılaşmayı fazlasıyla hissettiren, derin bir kitap.
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.