Dostoyevski’nin ilk okuduğum kitabı. Kronolojik okumak istemiştim fakat elimde İnsancıklar yoktu o yüzden Öteki ile başlangıç yapmış oldum. Ne iyi ne de kötü bir başlangıç oldu benim için.
Kitabın ana karakteri, memur Golyadkin kişilik bölünmesi yaşıyor, kendi içindeki diğer beni görüyor. Şizofren bir insanın zihnini okuyorsunuz bu kitapta aslında. Kendisiyle çelişen ve sürekli olarak anlamsız davranışlara sürüklenen bir karakter. Okurken siz de geriliyorsunuz ve anlamlandırmaya çalışıyorsunuz olanları. Hayal ile gerçek arasında keskin bir geçiş yok. Ne hayal ne gerçek bilemiyoruz. Benim gibi belirsizliği sevmeyen bir insansanız bu belki okumanızı zorlaştırabilir. Olay örgüsüne bağlanmadan “şimdi ne olacak, ee ne oldu yani” gibi sorulara kafayı takmadan karakterin zihin dünyasına odaklanırsanız okumak daha keyifli hale gelecektir. Ben bunu pek başaramadım. O yüzden pek sürükleyici gelmedi bana. Sayfa çevirmekte zorlandım ama hızlıca bitirmek istedim ve iki günde bitirdim. Çok bayılmadım ve müthiş övgülere değer bulmadım ben kitabı, zevk meselesi. Ama 7 puandan aşağı vermeye de elim gitmedi.
Kısaca Dostoyevski’yi okumak isteyenler için elbette okunması gereken kitaplardan biri diye düşünüyorum fakat kesinlikle tavsiye ederim, herkes mutlaka okumalı diyemem.
·
943 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
